Kalafat nedir, Kalafat ne demek

Kalafat; bir denizcilik terimidir. kökeni rumca dilinden gelmektedir.

  • Geminin kaplama tahtaları arasını üstüpü ile doldurup ziftleyerek su geçirmez duruma getirme işi.
  • Aşağısı dar, yukarısı geniş bir tür yeniçeri başlığı.
  • Onarma, tamir etme.
  • Osmanlı Devleti'nde vezir veya yüksek mevkide devlet adamlarının giydikleri bir başlık

"Kalafat" ile ilgili cümleler

  • "Kalafatın tokmak gürültüsü ve denize uzayan zift kokusu arasından yol aldım ve tenha yollara saptım." - Halikarnas Balıkçısı

Yerel Türkçe anlamı:

Kalabalık, çokluk

Kayıklarda, gemilerde döşeme tahtalarının aralarını doldurma işi.

Gösteriş, irilik, büyüklük.

Perçinlerin üzerini düzeltmeye yarayan araç.

Kiremitlerin kaymaması için çatı saçağının çevresine çakılan tahta: Çatı kalafatsızsa her yıl kiremit aktarmak icap eder.

Kılık, giyim.

Hızarla biçmek için ağacın yüksekte durmasını sağlayan destek, merdiven

Basit, kaba, gelişigüzel.

Sapan.

Tarih'teki anlamı:

Vezir ve daha başka devlet büyüklerinin giydikleri bir başlık.

Zanaat Ticaret alanındaki sözlük anlamı:

Demirci pensi. (-Tokat)

Gezilecek görülecek bir yer, şehir olarak tanımı:

Çanakkale şehri, İntepe nahiyesine bağlı bir yer. Balıkesir ilinde, Yağcılar nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Kastamonu şehri, Cide ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Çanakkale şehrinde, Biga ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri.

 

Kalafat kısaca anlamı, tanımı:

Kalafata çekmek : Gemiyi onarmak için karaya çekmek. azarlamak, paylamak.

Kalafat kalemi : Kalafatçının kalafat yapımında veya onarımında sökme, kesme, açma işlerinde kullandığı araç.

Kalafat yeri : Gemi ve kayıkların onarıldığı yer.

Kalafatçı : Kalafat yapan veya satan kimse. Gemi ve kayıklarda kalafatlama işini yapan kimse.

Kalafatçılar : Tersane halkını oluşturan bölüklerden her biri.

Kalafatçılık : Kalafatçının yaptığı iş.

Kalafatlama : Kalafatlamak işi.

Kalafatlamak : Onarmak, çekidüzen vermek. Geminin kaplamasını kalafatla onarmak.

Kalafatlanma : Kalafatlanmak işi.

Gemi : Su üstünde yüzen, insan ve yük taşımaya yarayan büyük taşıt, sefine.

Kaplama : Kalınlığı 5 milimetreden az, ince ağaç levha. Kaplamak işi. Üstü herhangi bir başka maddeyle kaplanmış olan. Bir şeyin dışına süsleme veya koruma amacıyla geçirilen başka maddeden kat.

Tahta : Sebze bahçelerinde ayrılan küçük yer. Bu malzemeden oluşmuş yüzey, döşeme, ağaç. Çeşitli işlerde kullanılmak üzere düz, enlice, uzun ve az kalın biçimde işlenmiş ağaç parçası. Bu ağaçtan yapılmış. Kara tahta. Çimlenen tohumlar için bahçede hazırlanan uzun tarh.

Üstüpü : Gemi kalafatında, işliklerde, buharlı makinelerde, temizlik işlerinde, otomobilcilikte kullanılan didilmiş kendir.

Zift : Katran ve diğer organik maddelerin buharlaşmasından veya damıtılmasından elde edilen, kolay kırılan, az ısı ile eriyen, katı, siyah, parlak madde, karasakız.

 

Geçirme : Geçirmek işi.

Durum : Bireyin toplum içindeki ilişkileriyle belirlenen yeri. Ad soyundan kelimelerin birbirleriyle edatlarla ve fiillerle ilişkilerini belirleyen biçim, hâl. Bir şeyin içinde bulunduğu koşulların hepsi, vaziyet, hâl, keyfiyet, mevki, pozisyon. Duruş biçimi, konum, tavır.

Onarma : Onarmak işi.

Tamir : Yapılan bir yanlışı, kusuru düzeltmeye çalışma. Onarma, onarım.

Etme : Etmek işi.

Kalafat etmek : İki şeyi tutturmak, perçinlemek

Kalafat ipi : Kalafatlı ekte erimiş kurşunun boru içine akmaması için kullanılan, katranlanmış kendir.

Kalafat keskisi : Kır döküm boruların mufları içine kalafat ipini sıkıştırmakta kullanılan aygıt.

Kalafatlanmak : Kalafatlama işi yapılmak. İlgili cümle: "“Kayıklar çarçabuk karaya çekilerek kalafatlandı.”" Halikarnas Balıkçısı. mec. Onarılmak, çekidüzen verilmek. İlgili cümle: "“Kalafatlandı bıyıklar, iki batman bir denk.”" M. A. Ersoy.

Kalafatlı : Kalafatı olan. İri yarı, gösterişli (insan için). İriyarı, gösterişli. Zonguldak şehrinde, Çaycuma ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri.

Kalafatsız : Kalafatı olmayan. Çok şişman, biçimsiz kimse.

Diğer dillerde Kalafat anlamı nedir?

Almanca'da Kalafat : Dichtung

Rusça'da Kalafat : n. чеканка (F)