Şemail nedir, Şemail ne demek

Şemail; kökeni arapça dilinden gelmektedir.

Şemail isminin anlamı, Şemail ne demek:

Erkek ismi olarak; Huylar, davranışlar, alışkılar. Bir kimsenin dış görünüşünün özellikleri.

Şemail hakkında bilgiler

Tabiatlar, huylar anlamındaki şemail, bir kimsenin dış görünüşü, fizyonomisini anlatan terimdir. Özel olarak Muhammed'in dış görünüşünü anlatan eserdir.

Şemail-i şeriflerde veya hilyelerde peygamberin fizik görünüşü, hilkati, sureti ayrıntılı şekilde anlatılmıştır.

Şemail anlamı, tanımı:

Görünüş : Gözün ilk bakışta veya zihnin dolaysız olarak algıladığı şey. Bulunulan bir yerden görülebilen alan, görünüm, manzara. Görünme işi. Gerçeğe uymayan dış görüntü, zevahir. Fiillerin belirttiği oluşların süresi, gelişmesi ve bitmesiyle ilgili bütün biçimleri kapsayan dil bilgisi kategorisi.

Şekil ve şemail : Görünüş.

Karakter : Bir bireyin kendine özgü yapısı, onu başkalarından ayıran temel belirti ve bireyin davranış biçimlerini belirleyen, üstün ana özellik, öz yapı, ıra, seciye. Bir kimsenin veya bir insan grubunun tutumu, duygulanma ve davranış biçimi. Bir eserde duygu, tutku ve düşünce yönlerinden ele alınan kimse. Basımda harf türü. Ayırt edici nitelik. Bireyin kendi kendine egemen olmasını, kendi kendisiyle uyum içinde bulunmasını, düşünüş ve hareketlerinde tutarlı, sağlam kalabilmesini sağlayan özellikler bütünü.

 

Tabiat : Doğal özellik. Huy, karakter. Doğa. Güzeli ayırma melekesi, zevk, beğeni. İnsanın büyük abdest bozma kolaylığı veya zorluğu.

Kimse : Herhangi bir kişi, kim olduğu bilinmeyen kişi.

Terim : Bir denklemde = işaretinin iki yanındaki anlatımlardan her biri. Bir kesrin pay ve paydasından her biri, had. Cebirsel bir anlatımda + veya - işaretleri arasında bulunan parçalardan her biri. Bir bilim, sanat, meslek dalıyla veya bir konu ile ilgili özel ve belirli bir kavramı karşılayan kelime, ıstılah. Geleneksel mantıkta özne veya yüklem.

Eser : Yayın, kitap, yapıt. İz, işaret, im. Soyut kavramlarda belirti. Emek sonucu ortaya konan ürün, yapıt.

Peygamber : İnsanlara Tanrı'nın buyruklarını bildiren, onları Tanrı yoluna, dine çağıran kimse, yalvaç, yalavaç, elçi.

Fizik : Maddenin kimyasal yapısındaki değişiklikler dışında genel veya geçici yasalara bağlı, deneysel olarak araştırılabilen, ölçülebilen, matematiksel olarak tanımlanabilen madde ve enerji olgularıyla uğraşan bilim dalı. Kişinin dış görünüşü. İnsanın doğal yapısı.

Dış : Herhangi bir cisim veya alanın sınırları içinde bulunmayan yer, hariç, iç karşıtı. Somut kavramlarda iki veya ikiden çok şeyde merkeze daha uzak olan. Bireyin ötesinde bir varlığı olan. Bir kimsenin görünüşü, durum ve davranışları. Bazı top oyunlarında karşı takım oyuncularının vuruşuyla topun kalenin bulunduğu taraftan dışarı çıkması, aut. Görülen, içte bulunmayan yüzey. Bir konunun kapsamına girmeyen şey. Açık havada geçen sahneleri içine alan çekim. Yabancı ülkelerle ilgili.

Huy : Alışkanlık. İnsanın yaradılış ve ruh özelliklerinin bütünü, mizaç, tabiat.