Doğa yürüyüşü nedir, Doğa yürüyüşü ne demek

Doğa yürüyüşü; bir spor terimidir.

  • Belli kurallar ve grup anlayışı içinde doğada yapılmış olan uzun yürüyüşler

Doğa yürüyüşü hakkında bilgiler

Trekking; doğada, genel olarak guruplar halinde yapılan, bir noktadan diğer bir noktaya varmak amaçlı yapılan, hafif tempolu sportif yürüyüşlerdir. Yürüyüş için uygun ekipman, su ve yeterli gıda alınarak, belirli saatlerde mola verilir ve güzergaha göre toplamda oldukça zorlu iniş, tırmanış ve yürüyüşler gerçekleştirilir.

Trekking, İngilizce trek kelimesi ve -ing ekinden üretilmiş bir kelimedir. Türkçede kullanımı yaygın olmakla beraber, bu kelime yerine doğa yürüyüşü kavramı da kullanılır.

Trekking her mevsimde yapılabilir; ancak hava ve ortam şartlarına, uzunluğuna ve zorluk derecesine göre gerekli hazırlıklar yapılmalıdır. Trekking parkurları birkaç saat sürebileceği gibi birkaç hafta hatta ay da sürebilir.

Başlangıçta doğasever insanların, doğal güzellikleri yaşamak ve doğada bulunmak amaçlı gerçekleştirdikleri kişisel veya arkadaş çevresi etkinlikleri olarak başlayan trekking, günümüzde alternatif turizm çatısı altında giderek ekonomik boyut kazanmış ve büyümüştür. Bugün trekking, genel olarak şehrin stresinden kurtulmak isteyenlerin, haftasonu günübirlik şehre yakın parkurlarda ya da yabancı ülkelerde 2-3 haftalık turlar şeklinde, profesyonel bir rehber eşliğinde gerçekleştirdikleri bir spor durumundadır.

 

Doğa yürüyüşü tanımı, anlamı:

Yürüyüş : Bir olayı protesto etmek, bir konuya dikkati çekmek amacıyla topluca yürüme. Yürüme işi. Birliklerin bir yerden başka bir yere gitmesi. Spor amacıyla yapılmış olan yürüme.

Yürü : "devam et, git" anlamında kullanılan bir söz.

Kural : Davranışlarımıza yön veren, uyulması gereken ilke. Bir sanata, bir bilime, bir düşünce ve davranış sistemine temel olan, yön veren ilke, nizam.

Grup : Ortak özellikleri olan varlıklar, nesneler bütünü. Çeşitli sınıf veya birliklere bağlı elemanların, belirli bir taktik görevi gerçekleştirmek üzere, tek komutanın emri altında birleştirilmesinden oluşan kıta topluluğu. Küme. Görüşleri, çıkarları bir olan kimseler bütünü, ekip.

Anlayış : Anlama işi, telakki. Hoş görme, hâlden anlama. Anlama yeteneği, feraset, izan, zekâ. Bir toplum veya topluluktaki bireylerde görüş ve inanış etmenlerinin etkisiyle beliren düşünme yolu, düşünüş biçimi, zihniyet, mantalite. Benzerlerinden ayıran özellik, konsept.

Genel : Herkesin yararlanabileceği (yer, nesne). Yetkisi ve sorumluluğu çok olan. Bir genelleme sonucunda elde edilen. Ayrıntıları göz önüne alınmayarak bütünü bakımından ele alınan. Bir şeye veya bir kimseye özgü olmayıp onun bütün benzerlerini içine alan, umumi.

Gurup : Güneşin batması, batış. Çökmeye, yok olmaya yüz tutma. Ay, güneş, yıldız vb. gök cisimlerinin ufkun altına inmesi.

 

Nokta : Cümlenin bittiğini anlatmak için sonuna konulan, küçük benek biçimindeki noktalama işareti (.). Çok küçük boyutlarda işaret, benek. Yer. Hiçbir boyutu olmayan işaret. Bazı harflerin üzerine konulan ufak işaret. Nöbetçi bulunan yer. Konu, konu ile ilgili önemli bölüm. Sınır, derece, radde. Nöbetçi, gözcü, bekçi. Orta nokta.

Diğer : Başka, özge, öteki, öbür.