Küçük ünlü uyumu nedir, Küçük ünlü uyumu ne demek

Küçük ünlü uyumu; bir dil bilgisi terimidir.

  • Türkçe bir kelimede düz ünlülerden (a, e, ı, i) sonra düz ünlülerin, yuvarlak ünlülerden (o, ö, u, ü) sonra dar yuvarlak (u, ü) veya düz geniş (a, e) ünlülerin gelmesi, küçük sesli uyumu: Evler. Etek. Salkımlar. Ördek, Okul, Sucuların gibi

Dil bilgisi olarak anlamı:

(Derleme.. dudak uyumu, dudak uyumu kanunu, küçük ahenk kanunu, dudak benzeşmesi, düzlük yuvarlaklık uyumu) Türkçe bir sözcükte, düz ünlüden sonra düz ünlünün; yuvarlak bir ünlüden sonra, dar yuvarlak veya geniş düz ünlünün gelmesi: Evler, etek, salkımlar, ördek, oğlak, uzak, odun, oluk, çocuk, üzgün ve benzeri

Gramer anlamı:

Türkçe kelimelerin ilk hecelerindeki ünlülerin düz veya yuvarlak oluşlarına göre onu izleyen hecelerdeki ünlülerin, kelimenin ilk hecesi düz ünlülü ise düz, yuvarlak ünlülü ise dar yuvarlak veya geniş düz olarak gelmesi kuralı: yazı, yazmalar, tanıdık, susamak, uyanık, yükseliş, oda, öksüz, oğul, korku, dolu gibi.

Bilimsel terim anlamı:

[Bakınız: düzlük yuvarlaklık uyumu]

İngilizce'de Küçük ünlü uyumu ne demek? Küçük ünlü uyumu ingilizcesi nedir?:

labial harmony, labial asssimilation, labial assimilation

Küçük ünlü uyumu tanımı, anlamı:

Küçük : Kısık, parlak olmayan (ses). Küçük abdest. Değersiz, önemsiz. Geri aşamada. Makam, rütbe, derece bakımından daha aşağı olan kimse. Niceliği az olan. Boyutları, benzerlerininkinden daha ufak olan, mikro, büyük karşıtı. Yaşı daha az olan. Niteliği aşağı olan, bayağı.

 

Uyum : Toplumsal çevreye veya bir duruma uyma, uyum sağlama, intibak, entegrasyon. Bir cismin görüntüsünü tam ağ tabaka üzerine düşürebilmek için göz merceğinin dışbükeylik derecesini çoğaltıp azaltması olayı, mutabakat. Ortak özellikleri açısından sesler arasındaki uygunluk, harmoni. Bir bütünün parçaları arasında bulunan uygunluk, ahenk.

Ünlü : Ses yolunda bir engele çarpmadan çıkan ses, sesli, sesli harf, vokal: a, e, ı, i, o, ö, u, ü. Ün salmış olan, şöhretli, meşhur, şanlı, namlı, namdar, anlı şanlı.

Türkçe : Genel Türk dili. Türkiye Türkçesi.

Kelime : Anlamlı ses veya ses birliği, söz, sözcük.

Yuvarlak : Kesin ve açık olmayan (söz, laf vb.). Top veya küre biçiminde toparlak şey. Homoseksüel erkek. Top veya küre biçiminde olan, müdevver.

Geniş : Çok. Eni çok olan, enli, vâsi. Kolay kolay tasalanmayan, hoşgörülü, rahat. Bol (elbise). Alanı büyük olan, makro, dar karşıtı. Kapsamı büyük, dar sınırlar içinde kalmayan, yaygın, makro.

Gelme : Gelmek işi. Bir ışının, kaynağından çıkarak bir ayna yüzüne veya saydam bir cismin yüzeyine erişmesi. Yetişme. Gelmiş olan.

Etek : Bedenin belden aşağısına giyilen, değişik biçimlerde, genellikle kadın giysisi, eteklik. Giysinin belden aşağıda kalan bölümü. Giysinin alt kenarı. Yağmur sularının, çatının bazı yerlerinden içeri sızmasını önlemek için yapılmış olan saç örtü. Edep yeri. Çadır, kanepe örtüsü gibi kumaştan olan şeylerin yere sarkan bölümü. Dağ, tepe, yığın vb. yamaçlı şeylerin alt bölümü.

 

Salkım : Ana saptan çıkan yan çiçekleri, sapları hep aynı uzunlukta olan çiçek durumu. Üzüm gibi, birçoğu bir sap üzerinde bir arada bulunan meyve. Baklagillerden, salkım durumunda mor çiçekler açan ve çoğu asma gibi çardağa sarılan bir tür ağaç ve çiçeği (Wistaria sinensis). Topla atılan demir parçaları.