Kooperatif nedir, Kooperatif ne demek

Kooperatif; bir ekonomi terimidir. kökeni fransızca dilinden gelmektedir.

  • Ortaklarının gereksinimlerini uygun şartlarda elde etmelerini sağlamak amacıyla kurulan birlik.
  • Üreticilerin, aracıyı ortadan çıkararak ürünlerini daha iyi şartlarda pazarlamak için kurdukları ortaklık

İktisat alanındaki kelime anlamı:

Ortaklarının belirli iktisadi çıkarlarını korumak, özellikle meslek veya geçimlerine ilişkin gereksinimlerini işgücü ve parasal katkılarıyla karşılıklı yardım, dayanışma ve kefalet yoluyla karşılamak amacıyla gerçek ve tüzel kişiler tarafından kurulan değişir ortaklı ve değişir sermayeli tüzel kişiliğe sahip şirket.

İngilizce'de Kooperatif ne demek? Kooperatif ingilizcesi nedir?:

cooperative, cooperative company

Kooperatif hakkında bilgiler

Kooperatif, halk dilinde imece usulü denilen topluca yardımlaşmanın resmi olarak belli kural kanun ve düzene göre yapılma işlemine verilen addır. Kelime kökeni olarak Fransızca coopérative kelimesinden gelmektedir.

Tüzel kişiliği haiz olmak üzere ortaklarının belirli ekonomik menfaatlerini ve özellikle meslek ve geçimlerine ait ihtiyaçlarını işgücü ve parasal katkılarıyla karşılıklı yardım, dayanışma ve kefalet suretiyle sağlayıp korumak amacıyla gerçek ve kamu tüzel kişileri tarafından kurulan değişir ortaklı ve değişir sermayeli ortaklıklara kooperatif denir (KK. md. 1).

 

Kooperatif ortakları genel olarak aynı mesleği yapan, özellikle de düzenli ve sabit gelirli olanların uzun vadede birikimlerinin adım adım ilerlemesi esasına dayalıdır.

Özellikle belli organize sanayii tabir edilen meslek gruplarının tek bir çatı altında birleşme esasına dayanmaktadır. Ortak amaç olası ihtiyaçların şirket kârı güdülmeksizin işçilerin temel emeklerinin bedellerinin verilmesi üzerine bir fiyatlandırma politikası içinde iç yan sanayinin oluşturulması bir ekomomik iş büyütme modeli olduğu için bunu birçok çevre komünizm başlangıcı olarak değerlendirmekte ve eleştirmektedir. Mesleki kooperatifçilik sadece tarım açısından şirketleşme ve markalaşıp tanımı maliyeti açısından tarım ve gıda sektörlerinde uygulanabilinen bir model olarak kalmıştır.

Kooperatif kısaca anlamı, tanımı:

Ortak : Kuma. Birlikte iş yapan, ortaklaşa yararlarla birbirlerine bağlı kimselerden her biri, şerik, hissedar, partner. Birden çok kimse veya nesneyi ilgilendiren, onlara özgü olan, onların katılmasıyla oluşan, müşterek.

Kurul : Bir işi yapmak, yönetmek veya bir kurum ve kuruluşu temsil etmek için görevlendirilmiş kişilerden oluşmuş topluluk, heyet, konsey, asamble.

Ortaklık : Ortak olma durumu, iştirak, müşareket, şeriklik. İki veya daha çok kimsenin iş yaparak kazanç elde etmek için birleşmeleri, şirket.

Okul kooperatifi : Okulda öğrencilerin kalem, defter, kitap, yiyecek vb. gereksinimlerini karşılayan kuruluş ve satış yeri.

Üretim kooperatifi : Anamalı olmayan işçilere kendi aralarında ortaklık kurma imkânı sağlayan kooperatif sistemi.

 

Yapı kooperatifi : Katılımcıların konut gereksinimini karşılamak amacıyla kurulan ortaklık.

Kooperatifçi : Kooperatif üyesi. Kooperatif yöneticisi.

Kooperatifçilik : Kooperatifçinin yaptığı iş.

Kooperatifleşme : Kooperatifleşmek işi.

Kooperatifleşmek : Belli bir amaç için kooperatif çatısı altında bir araya gelmek. Kooperatiflerde örgütlenmek.

Gereksinim : Eksikliği duyulan şey, ihtiyaç.

Uygun : Orantılı, oranlı. Elverişli, yarar, müsait, muvafık. Yakışır, yaraşır, mutabık, mütenasip.

Şart : Temel kural belgesi. Olması başka durumların gerçekleşmesini gerektiren şey, koşul.

Sağlamak : Bir işlemin doğruluğunu ortaya koymak. Elde etmek, sahip olmak. Bir işin olması için gerekli durumu, şartları hazırlamak, temin etmek. Öndeki aracın sağından ilerleyerek önüne geçmek.

Birlik : Bağlılık, benzerlik, bağlantı, vahdet. Tek, bir olma durumu, vahdaniyet. Bir arada olma durumu, vahdet. Bölük, tabur, alay vb. bir bütün sayılan topluluk. Konunun bir ana düşünce çevresinde toplanması. Bölünmezliği içeren yalın bütün. En büyük değerdeki nota, dört dörtlük. Belli bir topluluğun yararlarını korumak için kurulmuş dernek. Bir taneden oluşmuş, bir tane alabilen.

Üretici : Üretim sağlayan. Üretimle uğraşan kimse, yetiştirici, müstahsil, prodüktör, tüketici karşıtı.

Aracı : İki şey arasında bağlantı kuran kimse, vasıta. Ara bulucu. İhracatçının ihracattan doğan alacaklarının büyük bir bölümünün malın yüklenmesinden hemen sonra, kalan kısmının ise para, malı alandan tahsil edildiğinde bir aracı banka tarafından ödenmesini sağlayan kredi veya yatırım tekniği. Üretici ile tüketici arasında alım satım konusunda bağlantı kuran ve bundan kazanç sağlayan kimse, mutavassıt, komprador.

Halk : Yaratma. Aynı ülkede yaşayan, aynı kültür özelliklerine sahip olan, aynı uyruktaki insan topluluğu, folk. Belli bir bölgede veya çevrede yaşayanların bütünü, ahali. Aynı soydan gelen, ayrı ülkelerin uyruğu olarak yaşayan insan topluluğu. Bir ülke içerisinde yaşayan değişik soylardan insan topluluklarının her biri. Bir ülkedeki yurttaşların bütünü, kamu.

Kooperatif birlikleri : Kooperatiflerin ortak çıkarlarını korumak, etkinliklerini denetlemek ve aralarındaki eşgüdümü sağlamak gibi amaçlarla kooperatiflerce oluşturulan birlik.

Diğer dillerde Kooperatif anlamı nedir?

İngilizce'de Kooperatif ne demek? : adj. cooperative

n. cooperative, Co-op

Fransızca'da Kooperatif : coopérative [la]

Almanca'da Kooperatif : n. Genossenschaft

Rusça'da Kooperatif : n. кооператив (M)

adj. кооперативный