Sultanhisar nedir, Sultanhisar ne demek

Sultanhisar; Dil bilgisi yönünden Türkçe'de özel olarak kullanılır.

  • Aydın iline bağlı ilçelerden biri

Sultanhisar hakkında bilgiler

Sultanhisar, Ege Bölgesi'nde Aydın iline bağlı bir ilçedir.

1958 yılına kadar Nazilli ilçesine bağlı bir bucak merkezi olan Sultanhisar, 1958 yılında ilçe olmuştur. Sultanhisar 1270 yılında Selçuklular tarafından kurulmuş bir kültür merkezidir. 1425 yılında Osmanlı İmparatorluğu hakimiyeti altına girmiştir. Aydın Bey’in kızlarından Nilüfer Sultan'ın hisarıdır. Şehir onun eseri olup kasaba ismini böylece Sultanhisar olarak almıştır.

Konum olarak İzmir-Denizli Devlet Karayolu (D 320), Avrupa E-yolları'ndan E87 ve İzmir-Afyon demiryolu üzerinde bulunan Sultanhisar Aydın’a 30 km. uzaklıkta bulunmaktadır.

İlçede on sekiz mahalle bulunmaktadır.

Sultanhisar kısaca anlamı, tanımı:

Aydın : Kolayca anlaşılacak kadar açık, vazıh (söz veya yazı). Türkiye'nin Ege Bölgesi'nde yer alan illerinden biri. Kültürlü, okumuş, görgülü, ileri düşünceli (kimse), münevver, entelektüel. Işık alan, ışıklı, aydınlık.

İlçe : Yönetim bakımından yurt bölümlemesinde ilden sonra gelen bölüm, kaymakamlık, kaza.

Sultan : Belli bir alanda en üst düzeyde olanlar için kullanılan bir söz. Bektaşi azizi. Müslüman, özellikle Sünni hükümdarların kullandıkları unvan, padişah. Padişahların erkek ve kız çocukları ile anne ve eşlerine verilen unvan.

 

Sulta : Otorite. Yetke.

Bölge : Sınırları idari, ekonomik birliğe, toprak, iklim ve bitki özelliklerinin benzerliğine veya üzerinde yaşayan insanların aynı soydan gelmiş olmalarına göre belirlenen toprak parçası, mıntıka. Vücut yüzeyinde sınırları belli herhangi bir bölüm, nahiye.

Nazil : İnen, inmiş. Konaklayan.

Bucak : Burdur iline bağlı ilçelerden biri. İlçelerin, bir müdürle yönetilen bölümlerinden her biri, nahiye. Kenar, köşe, yer.

Merkez : Bir bölgenin veya kuruluşun yönetim yeri. Bir işin yoğun olarak yapıldığı yer. Biçim, tarz. Bir işin öğretildiği yer. Polis karakolu. Bir kapalı eğrinin veya bazı çokgenlerde köşegenlerin kesişme noktası. Bir dairenin veya bir küre yüzeyinin her noktasından aynı uzaklıkta bulunan iç nokta, özek. Belirli bir yerin ortası.

Selçuklu : Konya iline bağlı ilçelerden biri. XI. yüzyılda Orta Asya'da devlet ve imparatorluk kuran, çoğunluğunu Oğuzların oluşturduğu bir soy. Bu soydan olan kimse. Bu soyun kurduğu, XI. yüzyıldan XIII. yüzyılın sonuna kadar egemen olmuş bir Türk devleti.

Taraf : Yöre, yer. Ön, arka, sağ, sol, üst, alt vb. yanların her biri. Yön, yan, doğrultu. Bir kişinin soyundan gelenlerin hepsi. İstekleri, düşünceleri karşıt olan iki kişiden veya iki topluluktan her biri. Bir şeyin belli bölümü, kısmı.

Kurul : Bir işi yapmak, yönetmek veya bir kurum ve kuruluşu temsil etmek için görevlendirilmiş kişilerden oluşmuş topluluk, heyet, konsey, asamble.

 

Bağlı : Halk inanışına göre, büyü etkisiyle cinsel güçten yoksun edilmiş (erkek). Bir kuruluşun yetkisi altında bulunan. Sınırlanmış, sınırlı. Bir kimseye, bir düşünceye, bir hatıraya saygı, aşk vb. duygularla bağlanan, sadık, tutkun. Bir bağ ile tutturulmuş olan. Kapatılmış olan, kapalı. Gerçekleşmesi bir şartı gerektiren, vabeste.

Biri : Bir tanesi. Bilinmeyen bir kimse.