Çatışma nedir, Çatışma ne demek

  • Çatışmak işi.
  • Savaş maksadıyla düşmana karşı ilerleyen bir birliğin karşı tarafın keşif ve güvenlik kollarıyla arasındaki ilk silahlı vuruşma.
  • Türlü yönlerden uzanan kıvrımlı dağ sıralarının, bir yerde dar bir açı ile birbirine yaklaşıp kaynaşması veya düğümlenmesi
  • Silahlı büyük kavga, arbede.

"Çatışma" ile ilgili cümle örnekleri

  • "On beş dakika süren bir çatışma olmuştur."
  • "Evdekilerle boyuna çatışmaya başlamam yüzünden evden kovuldum." - Ç. Altan

Eğitim alanındaki sözlük anlamı:

Birbirleriyle uyuşmayan dilek, istek ya da ereklerin yarışmasından ortaya çıkan üzücü ya da kıvanç vermekten uzak bilinç durumu.

Aynı anda ortaya çıkan birbirine karşıt ya da eşit derecede çekici dilek ve isteklerin bireyde yarattığı ruhsal durum.

Gösteri Sanat terimi olarak anlamı:

Olay dizisinin gelişmesinde basamakları ortaya çıkaran kişiler arasındaki iç ve dış çatışmalar.

Bir oyun kişisinin kendi içindeki bunalımı.

Gramer anlamı:

(hiatus) bk. ünlü çatışması.

Tiyatro'daki terim anlamı:

İç çatışma: tinsel olan çatışma. Bir kişinin kendi kendiyle olan çatışması.

Oyun kişileri arasındaki çatışma.

Dış çatışma: hareketlerle ve sözlerle olan çatışma. Karşıt güçlerin ve duyguların çarpışması.

 

Veterinerlik alanındaki anlamları:

Kenetlenme.

Jeoloji ve yer bilimleri alanındaki anlamı:

İki kıvrımlı dağ dizgesinin birbirleriyle kaynaşması.

Bilimsel terim anlamı:

Uzlaştırılamayan ve birbirine karşıt olan içtepi, istek ve eğilimlerin canlıyı aynı zamanda ve yaklaşık güçte etkilemesi. (Bu durumda canlı karar vermede ve seçme yapmada güçlük çeker.)

Görüş ve kanıların aykırılığından doğan karşıtlık.

İngilizce'de Çatışma ne demek? Çatışma ingilizcesi nedir?:

conflict, tie tie, merging, collision

Almanca'da Çatışma ne demek?:

konflikt, scharung

Fransızca'da Çatışma ne demek?:

conflit

Çatışma hakkında bilgiler

Çatışma, çarpışma ya da müsademe; iki grubun birbiri ile yaralama, öldürme veya etkisiz hâle getirme amacıyla yaptığı silahlı mücadele. Büyük kapsamlı çatışmalar muharebeleri meydana getirirler. Çarpışma sözcüğü askeri terminolojide zaman zaman öncü ya da nispeten küçük birliklerin yaptığı ufak çatışmalar için kullanılır.

Çatışma ile ilgili Cümleler

  • Polis, çatışmaları ayırmak için tazyikli su ve gaz kullandı.
  • Ali silahlı çatışmadan sağ salim kaçtı.
  • Çatışmada öldüler.
  • Neredeyse Japonya'da hiç silahlı çatışma yok.
  • Birinci Dünya Savaşı bölgesel bir çatışma olarak başlamış ve tarihin en kötü insanlık felaketlerinden biri olmuştur.
  • Oradayken hiç çatışmaya girdin mi?
  • Hükümet çöktü ama sokak çatışmaları devam ediyor.
  • Ayrılıkçı hareket ülke içinde çatışma yaratıyor.

Çatışma kısaca anlamı, tanımı:

Silahlı : Silahı olan.

Büyük : Makam, rütbe, derece bakımından daha üst olan kimse. Önemli. Büyük abdest. Çok, ortalamayı aşan (soyut kavram). Boyutları, benzerlerinden daha fazla olan (somut nesne), makro, küçük karşıtı. Yetişkin, belli bir yaşa gelmiş. Üstün niteliği olan. Niceliği çok olan.

 

Benlik çatışması : Benliğin ön plana çıkması ile baş gösteren çatışma.

Rol çatışması : Toplumun statülere bağlı olarak beklediği veya buyurduğu iki veya daha fazla şey karşısında ferdin gösterdiği çelişik istekler, davranışlar.

Ünlü çatışması : Eklemelerde veya birleştirmelerde iki ünlünün yan yana gelmesi: Ne ise neyse, ne asıl nasıl vb.

Çatış : Çatma işi.

Çatı : Barınılan, sığınılan yer. Bir yapıyı örten ve eğik yüzeyleri olan damın tahtadan iç yapısı. Bir yapının, bir evin damını kuran parçaların bütünü. Birbirine çatılmış, çakılmış şeylerin bütünü. Belli bir maksada yönelik kimselerin oluşturduğu birlik. Özne, nesne durumlarına göre, belirli çatı eklerinin fiil kök veya gövdelerine getirilen türev, bina: Sevinmek (sev-in-), sevdirmek (sev-dir-), sevindirmek (sev-in-dir-) gibi. Yapının tavanı ile damı arasındaki kullanılan yer. İnsan ve hayvanda iskeletin kuruluşu. Hikâye, roman, piyes vb. edebî türlerde olay kuruluşu, kurgu.

Çatışmak : Deve ve köpek çiftleşmek. Söz, iddia veya davranış birbirini tutmamak, birbirini çelmek, mütenakız olmak. Kavga etmek. Karşılıklı vuruşmak. Birbirine çatmak veya çatılmak.

Kavga : Savaş. Düşmanca davranış ve sözlerle ortaya çıkan çekişme veya dövüş, münazaa. Herhangi bir amaca erişmek, bir şeyi elde etmek veya bir şeye karşı koyabilmek için harcanan çaba, verilen mücadele.

Arbede : Çatışma, patırtı.

Savaş : Bir şeyi ortadan kaldırmak, yok etmek amacıyla girişilen mücadele. Uğraşma, kavga, mücadele. Devletlerin diplomatik ilişkilerini keserek giriştikleri silahlı mücadele, harp, cenk, cidal.

Düşman : Birbirleriyle savaşan devletler ve bu devletlerin asker, sivil bütün uyrukları. Aralarında birbirleriyle çatışmaya varacak ölçüde anlaşmazlık olan taraflar. Birinin kötülüğünü isteyen, ondan nefret eden, ona zarar vermeye çalışan kimse, yağı, hasım, antagonist, dost karşıtı. Bir şeyi büyük ölçüde kullanıp tüketen kimse. Bazı şeylerden nefret eden, tiksinen kimse. Bir şeyin yaşamasına, barınmasına engel olan (güç, tutum vb.).

Birli : As. Bir parçadan oluşan, kendinde herhangi bir şeyden bir tane bulunan.

Taraf : Yöre, yer. Bir kişinin soyundan gelenlerin hepsi. Yön, yan, doğrultu. Bir şeyin belli bölümü, kısmı. Ön, arka, sağ, sol, üst, alt vb. yanların her biri. İstekleri, düşünceleri karşıt olan iki kişiden veya iki topluluktan her biri.

Güvenlik : Toplum yaşamında yasal düzenin aksamadan yürütülmesi, kişilerin korkusuzca yaşayabilmesi durumu, emniyet.

Yaralama : Yaralamak işi.

Çatışmacı : Çatışma çıkaran kimse. İlgili cümle: "“Sesi anlamlı, söyledikleri içtendi; bir iki yıl öncesinin sert, çatışmacı sesi değildi.”" B. Günel.

Çatışmacılık : Çatışmacının işi.

Çatışmağ : Köpekler çiftleşmek.

Çatışmah : Köpekler çiftleşmek.

Çatışmasız : Çatışma olmayan. zf. Çatışma olmadan.

Çatışmasızca : Çatışmasız bir biçimde.

Çatışmasızlık : Çatışma olmama durumu.

Diğer dillerde Çatışma anlamı nedir?

İngilizce'de Çatışma ne demek? : n. clash, battle, run in, conflict, disagreement, brush, coincidence, collision, rencontre, scrimmage, skirmish

Fransızca'da Çatışma : conflit [le], contestation [la], heurt [le], mêlée [la]

Almanca'da Çatışma : n. Kollision, Konflikt, Ringen, Überschneidung, Unruhe: Unruhen, Widerstreit, Wirren, Zwischenfall, Zusammenstoß

Rusça'da Çatışma : n. столкновение (N), схватка (F), спор (M)