Bozlak nedir, Bozlak ne demek

Bozlak; bir müzik terimidir.

  • Orta ve Güney Anadolu'nun birçok bölgesinde bir türkü ezgisi.
  • Bu ezgiyle söylenen, konusu acıklı türkü

"Bozlak" ile ilgili cümle

  • "Afşar bozlağı."

Yerel Türkçe anlamı:

Sürülmemiş,boz tarla.

Çeltiği ikinci kez dövmekte kullanılan bir çeşit tokmak.

Kuru, susuz arazi

Bildirem.

Küçük çuval.

Yağsız çıra, çam.

Aba, yünden örme giyecek, kısa kollu hırka.

Bozumsu renkte.

Kıraç toprak.

Bir çeşit kuş.

Hikâye.

Kısır tarla, çayır çimen.

Killi toprak.

Ekmek yaparken kullanılan büyük yün örtü.

Kilim.

Gösteri Sanat terimi olarak anlamı:

Öykülü türkü.

Edebi terim anlamı:

(Halk edebiyatı terimi) Türkü çeşitlerinden biri.

Bozlak isminin anlamı, Bozlak ne demek:

Erkek ismi olarak; Orta ve Güney Anadolu'nun bazı bölgelerinde bir türkü ezgisi.

Bilimsel terim anlamı:

Güney Anadolu'da türkülü halk öyküsü. Genel olarak, türkülere bağlı öykü.

Bozlak hakkında bilgiler

Bozlak, Türk Halk edebiyatında bir uzun hava türüdür. Konusunu aşiret kavgalarından, kan davalarından, aşk maceralarından alır. İç Anadolu bölgelerinde söylenir. Avşar bozlağı, Urum bozlağı gibi türleri vardır.Ankara,Kırıkkale,Bala ve Kırşehir yöresine özgüdür.

Usulsüz bir sözel türdür. Bu türü belirleyen ögelerden ilki, kürdi dizisi içerisinde seslendirme yapılmış olmasıdır. Bunun yanında muhayyer dizisinde bozlaklar görülmesine karşın, bu diziyle yapılmış olan seslendirmelerde durak ve tiz durakta kalınacağı zaman, üst yeden olacak şekilde Si sesleri ters glisandoyla pestleştirilir. Dolayısıyla yine kürdi makamlarının etkisi oluşur.

 

Ses genliğinde en geniş türdür. Küme ve motif sekilemeleri sıkça yapılmıştır. Seslendirme, genel olarak durak sesinin bir küçük üçlü üzerindeki sesten, veya bu sesin bir oktav tizinden, yani tiz duraktan başlar. Sözel bölmeye başlamadan önce, tek çalgı tarafından yol gösterme adı verilen bir usulsüz acış yapılır. Sözel bölümün seslendirilmesi sırasında ise çalgılardan biri dem tutabilir.

Bozlak anlamı, tanımı:

Anadolu : Ön Asya'nın bir parçası olarak Türkiye'nin Asya kıtasında bulunan toprağı, Rum.

Bölge : Sınırları idari, ekonomik birliğe, toprak, iklim ve bitki özelliklerinin benzerliğine veya üzerinde yaşayan insanların aynı soydan gelmiş olmalarına göre belirlenen toprak parçası, mıntıka. Vücut yüzeyinde sınırları belli herhangi bir bölüm, nahiye.

Orta : Ne büyük ne küçük, midi. Bir şeyin eşit olarak ayrılabileceği bölüm. Her iki yanında kendi türünden aynı nitelikte nesneler, durumlar bulunan. Ne uzun ne kısa, midi. İki karşıt nitelik veya durum arasında bulunan, tutarlı, ılımlı, vasat. Bir şeyin kenarlarından merkeze doğru yaklaşık olarak aynı uzaklıkta olan yer. Yeniçeri Ocağında tabur. Başlangıcı ile bitimi arasında eşit uzaklıkta olan süre. Sorunların çözümünde aşırılıklardan kaçınan, ölçülü bir yöntem izleyen. Bir olayın, içinde gerçekleştiği yer. Defterde, bir araya getirilmiş belli sayıda yaprakların oluşturduğu bölümlerden her biri. Öğretimde, öğrencinin değerlendirilmesinde geçer not ile iyi arasındaki derece. Çankırı iline bağlı ilçelerden biri. İyi ile kötü arasındaki durum. Orantı. Futbolda oyunculardan birinin, topu, kale ağzında duran arkadaşlarına havadan yollamak için yaptığı vuruş.

 

Güney : Solunu doğuya, sağını batıya veren kimsenin tam karşısına düşen yön, dört ana yönden biri, cenup, kuzey karşıtı. Lodos. Denizli iline bağlı ilçelerden biri. Güneş gören yer.

Türkü : Hece ölçüsüyle yazılmış ve halk ezgileriyle bestelenmiş manzume.

Ezgi : Belli bir kurallara göre düzenlenmiş, kulağa hoş gelen ses dizisi, haz, nağme, melodi. Kulağa hoş gelen ses veya söz dizisi. Üzüntü, sıkıntı. Bir müzik parçasında baştan sona kadar belirli yerlerde tekrarlanan ses dizisi. Gidiş, yol, tarz, tempo.

Acıklı : Acındıracak, acı verecek nitelikte olan, dokunaklı, üzücü, koygun. Acı görmüş, yaslı, kederli.

Türk : Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde yaşayan halk ve bu halktan olan kimse. Dünyanın çeşitli bölgelerinde yaşayan, Türkçenin değişik lehçelerini konuşan soy ve bu soydan olan kimse.

Halk : Aynı soydan gelen, ayrı ülkelerin uyruğu olarak yaşayan insan topluluğu. Yaratma. Bir ülke içerisinde yaşayan değişik soylardan insan topluluklarının her biri. Aynı ülkede yaşayan, aynı kültür özelliklerine sahip olan, aynı uyruktaki insan topluluğu, folk. Bir ülkedeki yurttaşların bütünü, kamu. Belli bir bölgede veya çevrede yaşayanların bütünü, ahali.