Hüseyni nedir, Hüseyni ne demek

Hüseyni; bir müzik terimidir. kökeni arapça dilinden gelmektedir.

  • Klasik Türk müziğinde dügâh perdesinde karar kılan bir makam.
  • Klasik Türk müziğinde mi notası

Hüseyni hakkında bilgiler

Hüseyni (Hüseynî), Klasik Türk müziğinde dügah perdesinde karar kılan bir makam ya da mi notası. Anadolu'ya has bir makamdır. Ayrıca halk müziğinde pek çok türkü bu makamdadır. Çıkıcı bir seyre sahiptir. Kararı: Dügah perdesi Güçlüsü: Hüseyni perdesi Tiz Durağı: Gerdaniye perdesi Yedeni: Rast Perdesi

Hüseyni anlamı, kısaca tanımı:

Klasik : Eski Yunan ve Roma çağı dili ve sanatı ile ilgili olan. Alışılmış. Kökleşik. Eski Yunan, Roma ve XVII. yüzyıl Fransız sanatıyla ilgili sanatçı veya eser. XVII. yüzyıl Fransız dili, sanatı ve yazarları ile ilgili olan. Üzerinden çok zaman geçtiği hâlde değerini yitirmeyen, türünde örnek olarak görülen eser. Sanatta kuralcı.

Türk : Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde yaşayan halk ve bu halktan olan kimse. Dünyanın çeşitli bölgelerinde yaşayan, Türkçenin değişik lehçelerini konuşan soy ve bu soydan olan kimse.

Perde : İki yeri birbirinden ayıran bölme. Seste pes perde. Görüşü, ışığı engellemek, bir şeyi gizlemek için pencereye veya bir açıklığın önüne gerilen örtü. Bir sahne eserinin büyük bölümlerinin her biri. Katarakt. Bir müzik parçasını oluşturan seslerden her birinin kalınlık veya incelik derecesi. Kaz, ördek, martı gibi hayvanların parmaklarını birbirine bitiştiren zar. Üzerine bir cismin görüntüsü yansıtılan saydam olmayan yüzey. Doğruyu görmeye engel olan şey. Bu ses derecelerini sağlamak için çalgılarda bulunup parmaklarla basılan yer.

 

Karar : Bir iş veya sorun hakkında düşünülerek verilen kesin yargı. Tam ölçüsünde, ne az ne çok. Türk müziğinde, taksim yaparken ana makama dönüş. Değişmeyen, düzenli durum, düzenlilik, yöntemlilik. Herhangi bir durum için tartışılarak verilen kesin yargı, hüküm. Değişmez olma. Bu yargıyı bildiren belge.

Makam : Klasik Türk müziğinde bir müzik parçası veya şarkının işleniş biçimi. Mevki, kat, yer.

Nota : Bir müzik sesini belirtmeye yarayan işaret. Muhtıra.

Anadolu : Ön Asya'nın bir parçası olarak Türkiye'nin Asya kıtasında bulunan toprağı, Rum.

Halk : Bir ülke içerisinde yaşayan değişik soylardan insan topluluklarının her biri. Aynı ülkede yaşayan, aynı kültür özelliklerine sahip olan, aynı uyruktaki insan topluluğu, folk. Bir ülkedeki yurttaşların bütünü, kamu. Yaratma. Aynı soydan gelen, ayrı ülkelerin uyruğu olarak yaşayan insan topluluğu. Belli bir bölgede veya çevrede yaşayanların bütünü, ahali.

Türkü : Hece ölçüsüyle yazılmış ve halk ezgileriyle bestelenmiş manzume.

Sahip : Bir iş yapmış, üstlenmiş veya bir eser ortaya koymuş kimse. Herhangi bir şey üstünde mülkiyeti olan, onu yasaya uygun bir biçimde dilediği gibi kullanabilen kimse, iye, malik. Koruyan, arka çıkan, gözeten kimse. Herhangi bir niteliği olan kimse, ehil.

 

Güçlü : Etkisi, önemi büyük olan, sözü geçer, forslu. Nitelikleri ile etki yaratan, etkili. Şiddeti çok olan. Gücü olan, kuvvetli, yavuz.

Gerdaniye : Klasik Türk müziğinde ince sol notasını andıran perde ve bir makam adı.

Mi : Gam dizisinde re ile fa arasındaki ses ve bu sesi gösteren nota işareti.