Kocakoru nedir, Kocakoru ne demek

Kocakoru; Yerleşim Merkezi olarak kullanılan bir sözcüktür.

Gezilecek Görülecek bir yer olarak anlamı:

Bursa şehri, Söğütalan bucağına bağlı bir yerleşim yeri.

Manisa kenti, Üçpınar nahiyesine bağlı bir yer.

Kocakoru kısaca anlamı, tanımı

Kocak : Koçak. İyi. Kadın yeleği. Eli açık, cömert

Koca : Bir kadının evlenmiş olduğu erkek, eş, zevç. Büyük, ulu. Büyük, geniş. Kocaman, iri. Yüksek. Yaşlı, ihtiyar, pir.

Yerleşim yeri : Bir toplumsal kümenin ya da daha kalabalık bir nüfus topluluğunun, yaşamak ve ekonomik etkinliklerini sürdürebilmek amacıyla seçip yerleştikleri kent, kasaba, köy ya da daha küçük bir yer.

Söğütalan : Bursa ili, Söğütalan bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Diyarbakır ilinde, Ergani belediyesi, merkez bucağına bağlı bir bölge. Gümüşhane kenti, Şiran ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi.

Yerleşim : Yerleşme, iskân.

Üçpınar : Ankara şehrinde, Polatlı ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yer. Balıkesir şehrinde, Gönen ilçesi, merkez bucağına bağlı bir bölge. Balıkesir şehrinde, merkez ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Bursa şehri, Çalı nahiyesine bağlı bir yer. Çanakkale şehri, Umurbey bucağına bağlı bir bölge. Diyarbakır şehrinde, Çüngüş ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yer. Elâzığ ili, Keban ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yer. Erzincan ili, Tercan ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Kars şehri, Akyaka belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Kastamonu şehrinde, İğdir nahiyesine bağlı bir yerleşim bölgesi. Kayseri ili, Örenşehir bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Kilis şehrinde, Musabeyli belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Konya kenti, Doğanbey bucağına bağlı bir yerleşim yeri. Konya ili, Üçpınar nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Malatya şehri, Balaban nahiyesine bağlı bir yer. Manisa kentine bağlı bir bölge. Ordu şehrinde, Ünye ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Samsun ilinde, Bafra ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Samsun ili, Çayırkent nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Siirt ili, Bağlıca bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Sinop ilinde, Dikmen belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Sivas ili, Divriği belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim yeri. Şanlıurfa ili, Suruç ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Trabzon ili, Arsin ilçesinde, merkez bucağına bağlı bir yer.

 

Nahiye : Bucak. Bölge.

Manisa : Türkiye'nin Ege Bölgesi'nde yer alan illerinden biri.

Söğüt : Söğütgillerden, sulak yerlerde yetişen, yaprakları almaşık ve alt yüzleri havla örtülü büyük bir ağaç (Salix). Bilecik iline bağlı ilçelerden biri.

Bursa : Türkiye'nin Marmara Bölgesi'nde yer alan illerinden biri.

Bağlı : Bir bağ ile tutturulmuş olan. Gerçekleşmesi bir şartı gerektiren, vabeste. Kapatılmış olan, kapalı. Halk inanışına göre, büyü etkisiyle cinsel güçten yoksun edilmiş (erkek). Bir kimseye, bir düşünceye, bir hatıraya saygı, aşk vb. duygularla bağlanan, sadık, tutkun. Bir kuruluşun yetkisi altında bulunan. Sınırlanmış, sınırlı.

 

Buca : İzmir iline bağlı ilçelerden biri.

Yeri : Yürü. Utanmaz: Yêriliğin cezasını çekti.

Burs : Bir öğrencinin öğrenimini sürdürebilmesi veya bir kimsenin bilgi ve görgüsünü artırması için belli bir süre devlet veya özel kuruluşlarca ödenen aylık para. Bu amaçla vakfedilmiş paranın veya malın geliri.

Mani : Kişinin sevinç, güven ve her türlü etkinliğinin normal olmayan bir biçimde arttığı ruh hastalığı.

Kent : Şehir. Site.

Bir : Sayıların ilki. Tek. Ortaklaşa olan, birleşik, müşterek. Eş, aynı, bir boyda. Bu sayıyı gösteren 1 ve I rakamlarının adı. Bir kez. Değer, önem bakımlarından birbirinden farksız, birbirine eşit, birbirine benzer. Herhangi bir varlığı belirsiz olarak gösteren (sayı). Beraber. Aynı, benzer. Bu sayı kadar olan. Ancak, yalnız. Sadece.

Yer : Bir şeyin, bir kimsenin kapladığı veya kaplayabileceği boşluk, mahal, mekân. Yerküre. Gezinilen, ayakla basılan taban. Önem. Ekime elverişli toprak parçası, arazi. Görev, makam. Durum, konum, vaziyet. Ülke. Durum, konum. İz. Üzerine yapı kurulmaya elverişli arazi, arsa. Otel, motel vb.nde kalınacak oda. Bulunulan, yaşanılan, oturulan bölge. Bir olayın geçtiği veya geçeceği bölüm, alan, mahal.

Diğer dillerde Kocakavuk anlamı nedir?

Osmanlıca Kocakavuk : örf