Komandit ortaklık nedir, Komandit ortaklık ne demek

Komandit ortaklık; bir ticaret terimidir.

İktisat alanındaki kelime anlamı:

[Bakınız: komandit şirket]

Osmanlıca Komandit ortaklık ne demek? Komandit ortaklık Osmanlıca'da ne anlama gelir?:

komandit şirket

Komandit ortaklık anlamı, tanımı:

Komandit : Yalnızca konulan sermaye kadar sorumluluğu olan ortaklık biçimi.

Ortaklık : İki veya daha çok kimsenin iş yaparak kazanç elde etmek için birleşmeleri, şirket. Ortak olma durumu, iştirak, müşareket, şeriklik.

Ortak : Birden çok kimse veya nesneyi ilgilendiren, onlara özgü olan, onların katılmasıyla oluşan, müşterek. Birlikte iş yapan, ortaklaşa yararlarla birbirlerine bağlı kimselerden her biri, şerik, hissedar, partner. Kuma.

Orta : Bir olayın, içinde gerçekleştiği yer. İyi ile kötü arasındaki durum. Bir şeyin kenarlarından merkeze doğru yaklaşık olarak aynı uzaklıkta olan yer. Ne uzun ne kısa, midi. Öğretimde, öğrencinin değerlendirilmesinde geçer not ile iyi arasındaki derece. Sorunların çözümünde aşırılıklardan kaçınan, ölçülü bir yöntem izleyen. Çankırı iline bağlı ilçelerden biri. Defterde, bir araya getirilmiş belli sayıda yaprakların oluşturduğu bölümlerden her biri. Her iki yanında kendi türünden aynı nitelikte nesneler, durumlar bulunan. Futbolda oyunculardan birinin, topu, kale ağzında duran arkadaşlarına havadan yollamak için yaptığı vuruş. Orantı. Ne büyük ne küçük, midi. İki karşıt nitelik veya durum arasında bulunan, tutarlı, ılımlı, vasat. Bir şeyin eşit olarak ayrılabileceği bölüm. Yeniçeri Ocağında tabur. Başlangıcı ile bitimi arasında eşit uzaklıkta olan süre.

 

Alacaklı : Birinden alacağı olan (kimse), borçlu ve verecekli karşıtı.

Sınırlı : Sınırı olan, bir sınırla ayrılmış olan, hudutlu. Sınırlanmış, belirlenmiş, belirli, limitet. Az sayıda.

Sınırsız : Sınırı olmayan, bir sınırla ayrılmamış olan, hudutsuz. Pek çok, sonsuz. Çok sayıda.

Sorumlu : Üstüne aldığı veya yaptığı işlerden dolayı hesap vermek zorunda olan, sorumluluk taşıyan (kimse), mesul.

Bulunma : Bulunmak işi.

Gerek : Gerçekleşmesi zorunlu olarak beklenen, lazım. İcap.

Tüzel : Hukukla ilgili, hukuki, hukuksal. Hükümle ilgili, hükmi.