Kovancılar nedir, Kovancılar ne demek

Kovancılar; Dil bilgisi yönünden Türkçe'de özel olarak kullanılır.

  • Elâzığ iline bağlı ilçelerden biri

Kovancılar hakkında bilgiler

Kovancılar Elâzığ ilinin bir ilçesi olup, daha önceleri Palu İlçesine bağlı ve 8 Km. kuzeyindeki Kapıaçmaz Mevkiinde küçük bir köydü. Yörenin tarihi çok eski olup, milat önceki yıllara dayanır. 1934 yılında Romanya ile Türkiye arasında yapılmış olan mübadele anlaşması çerçevesinde orada bulunan Türk Ahaliden 300 hanelik bir kafile yerleştirilmek üzere Elâzığ iline nakledilmiştir. Mevsimin kış olması nedeniyle önce Palu İlçesinin civar köylerinde geçici iskana tabi tutulan Göçmenler daha sonra şimdiki İlçe Merkezine yerleştirilmiştir. 1935 yılının İlkbahar ayında 300 hanelik köyün temeli atılmıştır. O zamanın şartlarına göre duvarları kerpiçten ve çatıları kargirden yapılmış olan evlerin inşaatları kısa zamanda tamamlanarak hak sahiplerine teslim edilmiştir. Söz konusu bu yeni yerleşim yerine Göçmenlerin Romanya’da ikamet ettikleri köy olan Kovancılar’ın adı verilmiştir. 1935 yılında tamamen boş bir arazi üzerine kurulmuş bulunan Kovancılar’ın imar planı o zamanın imkânları ile en iyi şekilde hazırlanmış olup, Elâzığ İlinin örnek bir yerleşim alanı olmuştur.

 

1968 yılında Belediye Teşkilatı kurulmuş olup, daha sonra 19.06.1987 tarih ve 3392 Sayılı Kanun ile yerleşim yerimiz İlçe Statüsüne kavuşmuştur.

İlçemizde Turistik olarak birkaç kilise, çeşme, dinlenme parkı ve toplu mezarlıklar dikkat çekmektedir.

Şenova Köyü sınarları içerisinde 2 adet çınar ağacı bulunmaktadır. Bu çınar ağaçlarının türünden başka ağaç bulunmadığı için “Anıt Ağaç” olarak kabul edilir. Burası bugün halen mesire yeri olarak kullanılmaktadır.

Kovancılar tanımı, anlamı:

İlçe : Yönetim bakımından yurt bölümlemesinde ilden sonra gelen bölüm, kaymakamlık, kaza.

Kovan : Çoğunlukla toprak veya tahtadan yapılmış olan arı barınağı. Yayık. Fişeğin kapsül, barut ve kurşun taşıyan yuva bölümü, kapçık.

Öncel : Önceden yaşamış olanlar. Bir görevde, meslekte kendinden önce yerini tutmuş olan kimse, selef, eslaf, ardıl karşıtı. Sonucun çıkarıldığı önerme veya önermeler.

Kuzey : Sağını doğuya, solunu batıya veren kimsenin tam karşısına düşen yön, dört ana yönden biri, şimal, güney karşıtı. Bulunduğu noktaya göre kuzeyde kalan yer. Yıldız.

Kapı : Sadece bir konuda yoğunlaşmış bilgilerin yer aldığı Genel Ağ sayfası, portal. Devlet dairesi. Tavla oyununda iki pul üst üste getirilerek karşı oyuncunun o haneyi kullanmasına engel olunan yer. Gidere yol açan gereksinim. Gelir, geçim, kısmet sağlayan yer, kaynak veya imkân. Ev gezmesi için gidilen yer. Bir yere girip çıkarken geçilen ve açılıp kapanma düzeni olan duvar veya bölme açıklığı. Bu açıklıktaki açılıp kapanan kanat. Osmanlı Devleti'nde resmî görev yeri.

 

Mevki : Bazı ulaşım araçlarında yolculara veya tiyatro, sinema vb. yerlerde seyircilere sağlanan konfora ve bilet ücretlerine göre düzenlenmiş yer. Durum. Yer, mahal. Makam.

Küçük : Niceliği az olan. Yaşı daha az olan. Boyutları, benzerlerininkinden daha ufak olan, mikro, büyük karşıtı. Makam, rütbe, derece bakımından daha aşağı olan kimse. Değersiz, önemsiz. Küçük abdest. Geri aşamada. Kısık, parlak olmayan (ses). Niteliği aşağı olan, bayağı.

Yöre : Değirmenlerde, taşla kasnak arasında kalan ve hayvan yemi olarak kullanılan un. Bir bölgenin belli bir yer ve çevresini kapsayan sınırlı bölümü, havali, mahal, civar.

Tarih : Tarih kitabı. Bir olayın gününü, ayını ve yılını bildiren söz. Tarih dersi. Bir konuyu geçmişi ve gelişimi içinde inceleyen anlatı. Toplumları, milletleri, kuruluşları etkileyen hareketlerden doğan, olayları zaman ve yer göstererek anlatan, bu olaylar arasındaki ilişkileri, daha önceki ve sonraki olaylarla bağlantılarını, karşılıklı etkilenmeleri, her milletin kurduğu medeniyeti inceleyen bilim.

Bağlı : Kapatılmış olan, kapalı. Halk inanışına göre, büyü etkisiyle cinsel güçten yoksun edilmiş (erkek). Gerçekleşmesi bir şartı gerektiren, vabeste. Sınırlanmış, sınırlı. Bir bağ ile tutturulmuş olan. Bir kuruluşun yetkisi altında bulunan. Bir kimseye, bir düşünceye, bir hatıraya saygı, aşk vb. duygularla bağlanan, sadık, tutkun.

Biri : Bilinmeyen bir kimse. Bir tanesi.