Misakımilli nedir, Misakımilli ne demek

Misakımilli; bir tarih terimidir. Dil bilgisi yönünden Türkçe'de özel olarak kullanılır. kökeni arapça dilinden gelmektedir.

Misakımilli hakkında bilgiler

Misak-ı Millî ya da Millî Misak (Günümüz Türkçesi ile Millî Yemin ya da Ulusal Ant), Türk Kurtuluş Savaşı'nın siyasî manifestosu olan altı maddelik bildirinin adıdır. İstanbul'da toplanan son Osmanlı Mebusan Meclisi tarafından 28 Ocak 1920'de oy birliği ile kabul edilmiş ve 17 Şubat'ta kamuoyuna açıklanmıştır. Bildiri, I. Dünya Savaşı'nı sona erdirecek olan barış antlaşmasında Türkiye'nin kabul ettiği asgari barış şartlarını içerir.

Toplantıdan çıkan kararlar arasında, özellikle Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti üyesi milletvekillerinin yoğun çabasıyla gizli bir oturumda daha önce Mustafa Kemal Atatürk tarafından hazırlanan Misak-ı milli (Milli Ant)'nin kabul edilmesi vardır (28 Ocak 1920).

Bildiri mecliste Ahd-ı Millî Beyannamesi adıyla kabul edilmiş, ancak daha sonra "Misak-ı Millî" olarak anılmıştır. Her iki deyim Ulusal Yemin anlamına da gelir. Türkiye Cumhuriyeti'nin sınırları, büyük ölçüde, Misak-ı Millî ilkeleri doğrultusunda oluşmuştur.

 

Misak-ı Millî 'nin ana hatları Erzurum Kongresi (22 Temmuz - 7 Ağustos 1919) ve Sivas Kongresi'nde (4-11 Eylül 1919) biçimlendi.

Misakımilli anlamı, tanımı:

Erzurum : Türkiye'nin Doğu Anadolu Bölgesi'nde yer alan illerinden biri.

Sivas : Türkiye'nin İç Anadolu Bölgesi'nde yer alan illerinden biri.

Kongre : Amerika Birleşik Devletlerinde Temsilciler Meclisi ile Senato'nun bir aradayken aldıkları ad. Kurultay. Çeşitli ülkelerden yöneticilerin, elçilerin, delegelerin katılmasıyla yapılmış olan toplantı.

Osmanlı : XIII. yüzyılda Osman Gazi tarafından Anadolu'da kurulan ve Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra dağılan büyük Türk imparatorluğunun uyrukları. Düşündüğünü çekinmeden, açıkça söyleyen, bulunduğu toplulukta yetki sahibi olan.

Mebus : Milletvekili.

Meclis : Bir konuyu konuşmak veya görüşmek için bir araya gelmiş kimseler topluluğu. Bir konuyu konuşmak veya görüşmek için yapılmış olan toplantı. Bu toplantının yapıldığı yer, şûra. Dostlar toplantısı.

Ocak : Şömine. Ateş yakmaya yarayan, pişirme, ısıtma, ısınma vb. amaçlarla kullanılan yer. Yer üstünde veya yer altında cevher çıkarılan yer. Yılın birinci ayı, kânunusani. Halk hekimliğinde bir önceki kuşaktan el verme suretiyle aktarılan bilgileri kullanarak belirli bir şikâyeti veya hastalığı iyileştirdiğine inanılan aile. Kahvelerde, kuruluşlarda çay, kahve vb.nin yapıldığı yer. Aynı amaç ve düşünceyi paylaşanların kurdukları kuruluş veya toplandıkları, görev yaptıkları yer. Ev, aile, soy. Bahçelerde veya bostanlarda her tür meyve ve sebze tohumu veya fidesinin dikimi için ayrılmış toprak çukuru. Yeniçeri teşkilatını oluşturan odalardan her biri. Isı vererek üzerine veya içine konulan maddeleri ısıtan, pişiren, kaynatan, eriten araç veya alet.

 

Kabul : Bir yere alınma. Bir öneriyi uygun bulma, onaylama. Konukları veya işi olanları yanına, katına alma. Bir şeye isteyerek veya istemeyerek razı olma. Akseptans. Sunulan bir şeyi, armağanı alma.

Millet : Benzer özellikleri olan topluluk. Çoğunlukla aynı topraklar üzerinde yaşayan, aralarında dil, tarih, duygu, ülkü, gelenek ve görenek birliği olan insan topluluğu, ulus. Bir yerde bulunan kimselerin bütünü, herkes.

Karar : Herhangi bir durum için tartışılarak verilen kesin yargı, hüküm. Türk müziğinde, taksim yaparken ana makama dönüş. Değişmeyen, düzenli durum, düzenlilik, yöntemlilik. Değişmez olma. Tam ölçüsünde, ne az ne çok. Bir iş veya sorun hakkında düşünülerek verilen kesin yargı. Bu yargıyı bildiren belge.

Madde : Duyularla algılanabilen nesne. Kendi içinde bütünlüğü olan anlatım. Boşlukta yer kaplayan, bir kütlesi olan her türlü varlık, özdek. Bir cismi oluşturan öge, öz. Yasa, sözleşme, antlaşma vb. metinlerde, her biri başlı başına bir yargı getiren ve çoğu kez rakamla belirtilen bölüm. Sözlük ve ansiklopedilerde tanımlanan, anlatılan kelime, ad veya konulardan her biri. Molekül. Para, mal vb. ile ilgili şey.

Milli : Mil içeren.

Misak : Sözleşme, antlaşma, bağlaşma.

Tespit : Bir durumu kuşkuya düşürmeyecek biçimde gösterme. Belirleme. Sabitleme. Bir şeyi sağlam bir biçimde yerleştirme, yerinden oynamaz duruma getirme, saptama.

Uygulanma : Uygulanmak işi.

Sözleşme : Hukuki sonuç doğurmak amacıyla iki veya daha çok kişinin, kuruluşun karşılıklı ve birbirine uygun irade beyanlarıyla gerçekleşen işlem, bağıt, akit, mukavele, kontrat. Bu işlemi gösteren belge, mukavelename. Sözleşmek işi.

Türkçe : Genel Türk dili. Türkiye Türkçesi.

Yemin : Ant.

Türk : Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde yaşayan halk ve bu halktan olan kimse. Dünyanın çeşitli bölgelerinde yaşayan, Türkçenin değişik lehçelerini konuşan soy ve bu soydan olan kimse.

Kurtuluş : Bir şeyden, bir yerden kurtulma, felah, halas, necat, selamet. Bağımsızlık.