Ucay

Ucay nedir, Ucay ne demek

Ucay; Fiziksel, Fizik, Kimya alanlarında kullanılan bir sözcüktür.

Fiziksel anlamı:

Kıvıl ya da kıvılmıknatıs alan yaratan dingin, devinen yük dağılımı türlerinden her biri. bk. çiftucay, dörtucay.

Fiziksel anlamı:

Bir mıknatısın, mıknatıslığının toplandığı uçların her biri.

Bir elektriksel gözenin üşeklerinin, yani dışa erke veren uçlarımın her biri.

Kimya'da terim anlamı:

Elektrik ya da mıknatıs alanlarının en yeğin oldukları iki noktadan her biri.

Ucay anlamı, tanımı

Çekirdeksel ucaylanım : Öğecik çekirdeklerinin fırıl mıknatıssal döngülerinin bir yönde dizilerek iri boyutta mıknatıssal döngü oluşturma süreci

Çembersel ucaylanım : Düzlem ucaylı ışığı, uygun yöneltilmiş bir çiftkırıcı çeyrek dalga yapraktan geçirerek çembersel ucaylı ışığa dönüştürme.

Çift ucay : Üzerinde artı ve eksi yüklerin belli bir uzaklıkta, birlikte bulunduğu parçacık.

Çoktürel ucaylı : Yük dağılımı tekdüze olmayan özdeğin niteliği.

Dört ucay : Karşıt yükleri ters durmuş, koşut iki özdeş çiftucaydan oluşan bir yapı.

Düşey ucaylama : Verici dalgalığın düşey biçimde yerleştirilerek elektromıknatıs dalgaları düşey biçimde yaymasının sağlanması.

Düşey ucaylanmış yayın : Çiftucayın düşey olarak yerleştirilmesi sonucu bir televizyon vericisinin, elektromıknatıs dalgaları düşey biçimde yayması durumu.

Düzlemsel ucaylanım : Titreşimlerin yayılma doğrultusana dik düzlem içinde bir doğru boyunca oluştuğu ucaylanım.

Elektriksel ucaylanım : Elektrikçe yüksüz bir öğe ya da özdeciğe bir elektrik alanı uygulamasında, eksiciklerin biraz kaymaları sonucu artı ve eksi yük özeklerinin ayrılması ile karşıt imli ucaylar oluşması.

Işık ucaylanması : [Bakınız: ucaylanma].

İki ucaylı etken : (Çok değişkenli istatistik) Etken çözümlemesinde, bazı değişkenlerle artı ilişkili, Ötekileriyle eksi ilişkili olan etken.

Kuzey mıknatıssal ucay : Özgürce devinecek biçimde asılmış bir çıplak mıknatıs çubuğun kuzeye bakan ucu. Eş anlamlısı: artı mıknatıssal ucay.

Mıknatıssal tek ucay : Elektrik yükü gibi bir mıknatıssal yük bulunduğunu varsayan kurama göre bu yüklerin toplandığı düşünülen ucay.

Mıknatıssal ucay : Bir mıknatısta, mıknatıssal kuvvet etkiIerinin yoğunlaştığı belli olan, uçlarına yakın iki nokta; bir mıknatıs, özgürce devinecek biçimde aşılırsa bu ucayların biri kuzeye, öteki güneye döner ve ucaylar buna göre adlandırılırlar.

Mıknatıssal ucay yeğinliği : Bir mıknatıssal ucayın, birim mıknatıssal ucay türünden tutarı.

Mıknatıssal ucaylanım : Ucaylı ışığa etkin olmayan bir özdeği, mıknatıssal alan içine koyarak etkin duruma getirme.

Solak ucaylı : Yayılma doğrultusu ile açısal devinirliği karşıt yönlü olan çembersel ucaylı (ışık).

Tek ucay : Elektriksel ya da mıknatıssal alan çizgilerinin toplandıkları ya da kaynaklandıkları varsayılan, nokta.

Tektürel ucaylı : Elektriği iletmeyen ve üzerlerindeki elektrik yükü eş dağılım gösteren bileşiklerin ortak niteliği.

Ucay doğrusu : Ucaysal konaç dizgesinde ile belirtilen doğru.

Ucay ışınımı : Titreşen ucayların saldığı kıvılmıknatıs alan.

Ucaylama : Bir ışık demetini ucaylanmış duruma getirme. Elektromıknatıs dalgaların ışınımına belirli bir yön verme.

Ucaylama süzgeci : Parlak yüzeylerin yansımasından doğan etkiyi azaltmakta kullanılan süzgeç çeşidi.

Ucaylanım : Doğal ışığın, titreşimleri bir düzlem içinde olan ışığa çevrilmesi. Bir özdeciğin artı ve eksi yük özeklerinin ayrılma süreci. Bir gözenin üşeklerinde uçun birikimi yüzünden gerilim tatarının ve akınım düşmesi.

Ucaylanım açısı : İçyükül bir ortam yüzeyinden ışığın tümüyle ucaylanmış olarak yansıması içki gerekli geliş açısı.

Ucaylanım düzlemi : Doğrusal ucaylı ışık dalgasının, elektriksel yönleci doğrultusuna dik olan bakışım düzlemi.

Ucaylanım erkili : Üşerçözüksel süreçlerle oluşan ve olayın gelişmesi ile büyüyen karşı yük-süren kuvvet: Ucaylanımın gerilimi tutarı.

Ucaylanma : Özdek içinde çiftucayların belirmesi olayı. 2-Işıncıkların belli dönülere ayrılması; ışık dalgasının belirli düzleme alınması. Bir molekülün artı ve eksi yükünlerinin ayrı bölgelerde toplanması. Kimi özdeklerin içinden geçen ışığın titreşimlerini belirli bir biçime sokması. Akım altındaki bir elektrotun potansiyelinin karma potansiyelden sapması. Bir molekülün bir elektrik alanında yönlendirilmesi. Değişik nedenlerle, bir elektrolit geriliminin, elektrot yüzeyi yakınında artıp, elektrik akımını zorlaştırması olayı. Radyo ve televizyon yayınlarında, yayın gücünde yitime yol açmamak amacıyla, elektromıknatıs dalgaların ışınımına verilen yön. Işığın değişik doğrultulardaki titreşimlerinin yönünü değiştirerek, bir tek düzey üzerinde yayılması.

Ucaylanma eğrisi : Elektrikle ayrışıma dayanan çeşitli yöntemlerde devreden geçen elektrik akımı yeğinlik ya da yoğunluğunun, potansiyelle gerilimle değişimini gösteren çizge.

Ucaylanmış ışık : Işık demetini yalnız bir ya da birkaç düzlemde bırakıp öbür düzlemlerde tutma niteliği taşıyan doğal özdeklerden (turmalin, kalsit) ya da sentetik araçlardan (ucaylayıcı gözlük) geçirmek yoluyla belirli bir düzlemde yol alması sağlanmış ışık.

Ucaylaşım : Bir ülkenin kentsel sıradüzeninde kimi kentlerin toplumsal ve ekonomik ilişkiler açısından kendisine bağlı daha küçük yerleşme birimlerinden oluşan kümelerin özeği olarak hızlı büyümesi ve ülkenin nüfusunu ve ekonomik etkinliklerini kendine doğru çekmesi.

Ucaylaşırlık : Birim kıvıl alan altındaki özdecikte irgitlenen kıvıl ucay.

Ucaylaşmış bölge : Bir ülkede ucaylaşım olgusu sonucunda büyüyen kimi kentlerin, çevrelerindeki irili ufaklı yerleşim yerleriyle birlikte oluşturdukları anakent bölgesi.

Ucaylayıcı : Geçirdiği ışık dalgalarını belirli bir düzleme sokan araç. Görünür doğal ışığı ucaylamakta kullanılan Nicol biçiği ya da yoğruk ucaylama yaprağı gibi aygıtlara verilen ad. Ucaylayıcı özellik taşıyan özdek.

Ucaylayıcı gözlük : Ucaylama temeline dayanan üçboyutlu sinema işlemlerinde izleyicinin taktığı, camları ucaylayıcılardan oluşan gözlük.

Ucaylı bileşik : Artı ve eksi yük dağılımı bakışımsız olan özdek.

Ucaylı ışık : Titreşimleri yalnız bir düzlem içinde kalan ışık.

Ucaylık : Artı, eksi yüklerin birbirinden ne ölçüde ayrılmış olduğunu gösteren nitelik.

Ucayölçer : Işık dalga düzlemi ile belirli bir düzlem arasındaki açıyı ölçen araç. Işığın ucaylık doğrultusunu etkileyen özdeklerin, ucaylanım açısını ne tutarda döndürdüğünü ölçmeye yarayan aygıt. Özel biçme düzenekleriyle bir çözeltinin ışıkça etkinliğini ölçerek derişimini belirleyen aygıt.

Ucayölçüm : Ucaylı ışığın işe karıştığı olayların incelenmesi. Kimi özdeklerin, ucaylanmış ışığı döndürme açılarını ölçerek çözeltideki derişimlerini belirleme yöntemi.

Ucaysal açı : Ucaysal konaçlarda bir (x,y) noktasına olmak üzere karşılık getirilen 0 sayısı.

Ucaysal bağ : Kıvıl ucaylığı olan kimyasal bağ. Bir atomdan ötekine elektron göçmesi sonunda oluşan yükünlerin, durgun elektriksel çekim kuvvetleriyle sağlanan bağ türü.

Ucaysal konaçlar : Düzlemde dikdörtgenel konaçlan x,y olan bir noktaya olmak üzere karşılık getirilen r, sayıları.

Ucaysal konsayı : Bir özek ve bir eksenden ölçülen açı ya da yarıçap konsayılarının biri.

Ucaysal özdecik : Elektriksel yük dağılımı, süreğen bir elektriksel çiftucay oluşturan özdecik.

Ucaysal yerlemler : Bir düzlemde ya da uzayda bulunan bir noktanın konumunu, bu yerin yönlecine uygun seçilmiş iki açı ile belirleyen yerlem çatkısı.

Ucaysal yüzerim : Elektrikçe eşit olmayan tutarda üşerlerin yüzermesi.

Ucaysı : Işığı ucaylaştırıp az çok geçiren bir tür mercek özdeği.

Ucaysız bileşik : Atomların elektron ortaklaşmasıyla oluşan ve üzerindeki yük dağılımı yuvarsı bakışımlı olan bileşik.

Ucaysızlanım : Bir Volta gözesini, ters yük-süren kuvvet kaynağı durumuna getirerek, ucaylanımın önlenmesi yoluyla gözenin korunması.

Yatay ucaylama : Verici dalgalığın yatay biçimde yerleştirilerek elektromıknatıs dalgaları yatay biçimde yaymasının sağlanması.

Yatay ucaylanmış yayın : Bir televizyon vericisinin, elektromıknatıs dalgaları yatay biçimde yayması durumu.

Diğer dillerde Ucay anlamı nedir?

İngilizce'de Ucay ne demek ? : pole