Şafiilik nedir, Şafiilik ne demek

Şafiilik; Dil bilgisi yönünden Türkçe'de özel olarak kullanılır.

  • Şafii olma durumu

Şafiilik hakkında bilgiler

Şafiî mezhebi (Arapça: المذهب الشافعي) veya Şafiîlik, bir İslam dini fıkıh (İslam hukuku) mezhebi.

İmam-ı Şafiî'nin (Hicri 150 (MS 767), Gazze - Hicri 204 (M.S. 820), Kahire) kendi usulüne göre şer'i delillerden çıkardığı hükümlere ve gösterdiği yola Şafiî Mezhebi denir. Ehl-i sünnet itikadında olan müslümanlardan, âmellerini yani ibadet ve işlerini, bu mezhebin hükümlerine uyarak yapanlara Şafiî denir. Şafiîlik olarak da anılır. Şafiî mezhebi dört Sünni fıkıh mezhebinden birisidir.

Şafiî mezhebi Malezya, Endonezya, Yemen ve Doğu Afrika'da yaygındır. Türkiye'de de Hanefîlik'ten sonraki yaygın Sünni mezheptir. Şafiî mezhebinin kurucusu İmam-ı Şafiî, Maliki ve Hanefi mezheplerinin usulleri yayılmaya başladığı ilk zamanlarda yetişti. Bu yüzden İmam-ı şafii mezheplerin yollarını izleme fırsatı buldu. Ve onlardan farklı bir usul takip etti. Fıkhın usulleri ile ilgili ilk eser olan "El-Ümm" isimli kitabı yazdı. Zaman içerisinde fakihler onun etrafında toplandılar ve onun geliştirdikleri usullere göre fetva verdiler.

Böylece Şafiî mezhebi doğdu.

Şafiilik anlamı, kısaca tanımı:

 

Şafii : İslamiyette dört Sünni mezhepten biri. Bu mezhepten olan kimse.

Durum : Bir şeyin içinde bulunduğu koşulların hepsi, vaziyet, hâl, keyfiyet, mevki, pozisyon. Ad soyundan kelimelerin birbirleriyle edatlarla ve fiillerle ilişkilerini belirleyen biçim, hâl. Bireyin toplum içindeki ilişkileriyle belirlenen yeri. Duruş biçimi, konum, tavır.

İslam : Müslümanlık.

Fıkıh : Bir şeyi, gereği gibi, iyice anlayıp bilme. İslam hukukunda din ve dünya işleri ile ilgili ana kaynaklardan yararlanarak konulmuş olan kuralların bütünü.

Hukuk : Ahbaplık, dostluk. Bu yasaları konu alan bilim. Yasaların ceza ile ilgili olmayıp alacak verecek vb. davaları ilgilendiren bölümü. Haklar. Toplumu düzenleyen ve devletin yaptırım gücünü belirleyen yasaların bütünü, tüze.

İmam : Bazı küçük İslam devletlerinde devlet başkanı. Hz. Muhammed'den sonra onun vekilliği görevini üzerine alan halifelere verilen unvan. Cemaate namaz kıldıran kimse. En önde bulunan kimse, önder. Müslümanlıkta mezhep kuran kimse.

Hicri : Tarih başı olarak hicreti kabul eden.

Delil : İnsanı aradığı gerçeğe ulaştırabilecek iz, emare. (deli:li) Kılavuz, rehber. Kanıt.

Olma : Olmak işi.