Dilce nedir, Dilce ne demek

Dilce; Dil bilgisi yönünden Türkçe'de zarf olarak kullanılır.

  • Dil bakımından

Yerel Türkçe'deki anlamı:

Lisan: Dilce bilen varsa şu gelen gâvurlarla konuşsun.

Teknik terim anlamı:

Dilde, dil ile.

Dilce anlamı, tanımı

Dilcek : Geveze. Dilsiz. [Bakınız: dilcan]. Küçükdil. Bademcik

Dilcenmek : Gücenmek.

Dilceparmak : Serçeparmak.

Dilceve : Geveze.

Bakımından : Bakış veya görüş açısı yönünden, değerlendirme açısından. -e göre.

Gelen : Gelme işini yapan (kimse ya da nesne). Bir ışık kaynağından çıkıp bir aynanın yüzüne veya saydam bir cismin yüzeyine düşen (ışın).

Lisan : Dil (II).

Gavur : Dinsiz kimse. Müslüman olmayan kimse. Merhametsiz, acımasız. İnatçı. Kâfir.

Bilen : [Bakınız: belen]. Bile. Bile de. Bile, dahi. Bilgili, görgülü, anlayışlı.

Bakım : Bakma işi. Bir şeyin iyi gelişmesi, iyi bir durumda kalması için verilen emek. Birinin beslenme, giyinme vb. gereksinimlerini üstlenme ve sağlama işi.

Konuş : Konma işi. Konum. Bütün imkânlar göz önünde tutularak kara, hava ve deniz birliklerinin yerleştirilmesi biçimi.

Varsa : İhtimal ki, olsa olsa.

Gele : Tavla oyununda elinde kırık taşı bulunan oyuncunun attığı, uygun olmayan zar.

Bile : Da, de, dahi. Birlikte. Üstelik.

Bakı : Özellikle dağlık yörelerde bir yamacın güneş ışınlarına, güneye veya kuzeye karşı konumunu belirleyen, bunun sonucu olarak da doğal şartlarını tespit eden durumu. Denetleme. Fal.

 

Konu : Konuşmada, yazıda, eserde ele alınan düşünce, olay veya durum, mevzu, süje. Üzerinde konuşulan şey, bahis.

İle : Kelimenin sonuna geldiğinde birliktelik, beraberlik, araç, neden veya durum anlatan cümleler yapmaya yarayan bir söz. Bazı soyut adlara getirildiğinde ". olarak, . bir biçimde" anlamında durum zarfları oluşturan bir söz. Cümle içinde aynı görevde bulunan iki ögeyi birbirine bağlamaya yarayan bir söz.

Dil : Ağız boşluğunda, tatmaya, yutkunmaya, sesleri boğumlamaya yarayan etli, uzun, hareketli organ, tat alma organı. Ayakkabı bağlarının ayağı rahatsız etmemesini sağlayan ve bağ altına rastlayan saya parçası. Sorguya çekilmek için yakalanan tutsak. Gönül, yürek. Büyükbaş hayvanların haşlanıp pişirildikten sonra yenebilen dili. Kıstak. Belli mesleklere özgü dil. Bazı üflemeli çalgılarda titreşerek ses çıkaran ince metal yaprak. Bir çağa, bir gruba, bir yazara özgü söz dağarcığı ve söz dizimi. Düşünce ve duyguları bildirmeye yarayan herhangi bir anlatım aracı. Birçok aletin uzun, yassı ve çoğu hareketli bölümleri. Makaraların ve bastikaların içine yerleştirilmiş olan, üzerinden geçirilen halatı istenilen yöne çevirmeye yarayan, çevresi oluklu, küçük döner tekerlek. Düşmanın durumunu öğrenmek için sorguya çekilmek amacıyla ele geçirilen tutsak. İnsanların düşündüklerini ve duyduklarını bildirmek için kelimelerle veya işaretlerle yaptıkları anlaşma, lisan, zeban. Anahtar.

Şu : 1. Engin. Şu (işaret sıfat ve zamiri).

Diğer dillerde Dilbilim veya dilcilik anlamı nedir?

Osmanlıca Dilbilim veya dilcilik : lisaniyat