Rumeli eyaleti nedir, Rumeli eyaleti ne demek

Rumeli eyaleti; Tarih alanında kullanılan bir terimdir.

Tarih terimi olarak anlamı:

Osmanlı İmparatorluğunun, merkezi Sofya olan ve Rumeli beylerbeyi eliyle yönetilen eyaleti.

Rumeli eyaleti kısaca anlamı, tanımı

Eyal : Arapça kökenli ıyâl: eş; zevce; kadın; ıyal

Rumeli : Osmanlı İmparatorluğunun Avrupa'daki ülkelerine topluca verilen ad.

Eyalet : Çoğunlukla valilerce yönetilen ve yönetim bakımından bir tür bağımsızlığı olan yönetim bölgesi. Osmanlı Devleti'nde en büyük sivil veya askerî yönetim bölgesi.

Rumeli beylerbeyi : Osmanlı İmparatorluğunda Rumeli eyaletinin yönetiminden sorumlu, askeri ve mülki yetkileri olan görevli.

Beylerbeyi : Sancak beylerinin başı.

İmparator : Bir imparatorluğu yöneten kimse, ilhan.

Merkezi : Merkezde olan, merkezi oluşturan.

Osmanlı : XIII. yüzyılda Osman Gazi tarafından Anadolu'da kurulan ve Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra dağılan büyük Türk imparatorluğunun uyrukları. Düşündüğünü çekinmeden, açıkça söyleyen, bulunduğu toplulukta yetki sahibi olan.

Eliyle : Aracılığıyla.

Merkez : Bir bölgenin veya kuruluşun yönetim yeri. Biçim, tarz. Bir işin öğretildiği yer. Bir kapalı eğrinin veya bazı çokgenlerde köşegenlerin kesişme noktası. Bir dairenin veya bir küre yüzeyinin her noktasından aynı uzaklıkta bulunan iç nokta, özek. Belirli bir yerin ortası. Polis karakolu. Bir işin yoğun olarak yapıldığı yer.

 

Beyler : Antalya şehrinde, Elmalı ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir yer. Denizli ili, Buldan belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi. Erzurum kenti, Narman belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir bölge. İzmir şehri, Seferihisar ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yer. Kastamonu kenti, İnebolu ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir bölge. Manisa şehrinde, Gölmarmara belediyesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Sakarya şehri, Ortaköy bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

Yöneti : Yönetme işi.

Osman : Bir tür kuş veya ejderha. Hz. Muhammet'in damadı, üçüncü halife. Osmanlı İmparatorluğu'nun kurucusu ve ilk hükümdarı.

Beyle : Böyle. Böyle, karşılığı bele, beyne, biyle, böle.

İmpar : Tek, çift olmayan.

Yönet : Yön. Uygun, iyi, doğru, yerinde. [Bakınız: yönelge]. Alnaç. Yatkın, becerikli. Düz. Doğru, uygun. Şekil, tarz, usûl, suret, vecih. Uygun, doğru. İyi, güzel. Uysal. Becerikli, yatkın. Biçim, tarz, usul.

Yöne : Neden. Çıkar yol. Gerçek olmayan.

Diğer dillerde Rumeli beylerbeyi anlamı nedir?

Osmanlıca Rumeli beylerbeyi : rumeli emir-ül-ümerası