İnsan ilişkileri nedir, İnsan ilişkileri ne demek

İnsan ilişkileri; Sosyoloji alanında kullanılan bir kelimedir.

Sosyoloji'deki terim anlamı:

Bir toplumsal küme içindeki üyelerarası ilişkilerin, insan kişiliğinin tam gelişimini sağlayacak, yönetimde elerkçi ülküleri gerçekleştirecek ve verimliliği arttıracak biçimde düzenlenmesi amacına yönelik yönetimsel önlemler.

İnsan ilişkileri ile ilgili Cümleler

  • Para her zaman insan ilişkilerinde çok önemli sayılmaz.
  • Sevgi ve saygı olmadan insan ilişkileri yürümez.
  • Senin geri zekalılığın benim dört yılıma, sağlığımın bozulmasına, insan ilişkilerimin kötüye gitmesine ve kariyerimin düşüşüne mâl oldu.
  • Korku değil, umut insan ilişkilerinde yaratıcı ilkedir.
  • Sen böyle bir yavşaksın ki insan ilişkilerimi bile bozdun.
  • İnsan ilişkilerinde en büyük tehlikelerden biri bencillik.

İnsan ilişkileri anlamı, kısaca tanımı

İlişki : İki şey arasında karşılıklı ilgi, bağ, münasebet, temas. Bağlantı, temas

İnsan : Toplum hâlinde bir kültür çevresinde yaşayan, düşünme ve konuşma yeteneği olan, evreni bütün olarak kavrayabilen, bulguları sonucunda değiştirebilen ve biçimlendirebilen canlı. Huy ve ahlak yönünden üstün nitelikli (kimse). Âdemoğlu, âdem evladı.

Toplumsal küme : Türlü etkileşimlerle bir arada bulunan,birden çok sayıda bireyden oluşan toplumsal birim.

 

Düzenlenme : Düzenlenmek işi.

Yönetimsel : Yönetimle ilgili, yönetsel, idari.

Toplumsal : Toplumla ilgili, topluma ilişkin, içtimai, maşerî, sosyal.

Yönetim : Yönetme işi, çekip çevirme, idare. Dümen.

Verimli : Verimi iyi ve bol olan, bitek, randımanlı, mahsuldar, mümbit, müsmir, verimkâr. Çok yazan, velut. Kendisinden beklenen sonucu veren, semereli.

Yönelik : Belli bir yöne çevrilmiş olan, müteveccih.

Gelişim : Gelişme işi. Aksiyon. Serpilip büyüme. İlerleme, inkişaf, tekâmül.

Toplum : Aynı toprak parçası üzerinde bir arada yaşayan ve temel çıkarlarını sağlamak için iş birliği yapan insanların tümü, cemiyet. Topluluk.

Yöneti : Yönetme işi.

Kişili : Kişisiz fiillere karşı kişi anlatan fiil şekillerine denir.

Gerçek : Yalan olmayan, doğru olan şey, hakikat. Aslına uygun nitelikler taşıyan, sahici. Yalan olmayan. Doğruluk. Doğadaki gibi olan, doğayı olduğu gibi yansıtan. Düşünülen, tasarımlanan, imgelenen şeylere karşıt olarak var olan. Bir durum, bir nesne veya bir nitelik olarak var olan, varlığı inkâr edilemeyen, olgu durumunda olan, özbeöz, hakiki, reel. Yapay olmayan. Temel, başlıca, asıl. Gerçeklik.

İçinde : Süresince, zarfında. ile dolu bir biçimde. Ortamında.

Geliş : Gelme işi.

Verim : Çalıştırılan, işletilen, bakılan bir şeyin verdiği sonuç veya bu sonucun niceliği, mahsul, randıman. Elde edilen ürün, hizmet vb.yle onu elde etmek için harcanan iş arasındaki oran. Ortaya çıkan, istenilen, beklenilen sonuç, semere.

Yönet : Yön. Uygun, iyi, doğru, yerinde. [Bakınız: yönelge]. Alnaç. Yatkın, becerikli. Düz. Doğru, uygun. Şekil, tarz, usûl, suret, vecih. Uygun, doğru. İyi, güzel. Uysal. Becerikli, yatkın. Biçim, tarz, usul.

Diğer dillerde İnsan ilişkileri anlamı nedir?

İngilizce'de İnsan ilişkileri ne demek ? : human relations