Şekil bilgisi nedir, Şekil bilgisi ne demek

Şekil bilgisi; bir dil bilgisi terimidir.

Gramer anlamı:

Bir dildeki kök ve ekleri, bunların birleşme yollarını, eklerin anlam ve görevlerini, dilin türetme ve çekim özelliklerini ve şekille ilgili öteki konuları inceleyen gramer dalı.

Bilimsel terim anlamı:

Yapılıklar ve özellikle sonekler kullanarak meydana getirilen kelime şekillerinin incelenmesi.

İngilizce'de Şekil bilgisi ne demek? Şekil bilgisi ingilizcesi nedir?:

morphology

Fransızca'da Şekil bilgisi ne demek?:

morphologie

Şekil bilgisi hakkında bilgiler

Morfoloji, dilbiliminde, kelimelerin yapısının tanımlanmasını, çözümlemesini ve kimliklendirilmesini inceleyen bilim dalı.

Biçimbilim modern dilbilimin bir alt alanıdır ve bir dilin anlam taşıyan en küçük parçalarının (biçimbirim, morfem) araştırmasını yapar. Biçimbirimler farklı biçimlerde kullanılır, anlam ayırıcı en küçük birimlerden (fonem) oluşur ve bunların kelimelerini oluşturur. Biçimbirim kelimelerin iç yapısındaki dil olgularına ilişkin kurallarla ilgilenir.

Kelimeler genellikle en küçük yazım birimlerine göre kabul edilmelerine rağmen, çoğu dilde kelimeler diğer kelimelere kurallar ile bağlı olabilmektedir. Örneğin, Türkçede göz, gözlük, gözlükçü, gözlükçülük birbirine belirli bir kural ile bağlıdır. Göz yerine başka bir kök kelime konularak da aynı kural işletilebilir. Mesel Kulak-kulaklık, diz, dizlik, vb. Göz tekil anlamını da barındırıken çoğul yapılması için gözler denilir. Morfoloji dilbiliminde dillerdeki bu yapısal kuralların ve örnek yapıların anlaşılması için çalışan koludur.

 

Şekil bilgisi anlamı, kısaca tanımı:

Şekil : Davranış biçimi, tutum, yol, tarz. Bir konuyu açıklamaya yarayan resim veya çizim. Bazı matematiksel varlıkların gösterilmesine yarayan resim. Biçim. Anlatım biçimi. Bir kavramın, düşüncenin, olayın veya işin değişik oluş biçimi. Biçim. Toplumsal bir bütünün kuruluş biçimi.

Bilgi : İnsan aklının erebileceği olgu, gerçek ve ilkelerin bütünü, bili, malumat. Bilim. İnsan zekâsının çalışması sonucu ortaya çıkan düşünce ürünü, malumat, vukuf. Genel olarak ve ilk sezi durumunda zihnin kavradığı temel düşünceler. Öğrenme, araştırma veya gözlem yolu ile elde edilen gerçek, malumat, vukuf. Kurallardan yararlanarak kişinin veriye yönelttiği anlam.

Kelime : Anlamlı ses veya ses birliği, söz, sözcük.

Tanım : Bir kavramın niteliklerini eksiksiz olarak belirtme veya açıklama, tarif.

Çözüm : Bir denklemde bilinmeyenlerin yerine konulduğunda o denklemi gerçekleştiren sayı veya sayılar. Bir problemi çözmek için verilenler üzerinde yapılacak işlemlerin gösterilmesi. Bir sorunun çözülmesinden alınan sonuç, hal.

Kimlik : Herhangi bir nesneyi belirlemeye yarayan özelliklerin bütünü. Toplumsal bir varlık olarak insanın nasıl bir kimse olduğunu gösteren belirti, nitelik ve özelliklerin bütünü. Kişinin kim olduğunu tanıtan belge, kimlik belgesi, tanıtma kartı, hüviyet.

 

İnce : Kendi cinsinden olanlara göre dar ve kalınlığı az olan, kalın karşıtı. Taneleri ufak, iri karşıtı. İyiden iyiye, enikonu, ayrıntılı. Tiz (ses), pes karşıtı. Düşünce, duygu veya davranış bakımından insanın sevgi ve saygısını kazanan, zarif, kaba karşıtı. Akışkanlığı çok olan, yoğun ve koyu olmayan (sıvılar). Zayıf. Aşırı özen gerektiren, kaba karşıtı. Hafif, gücü az. Ayrıntılı.

Bilim : Belli bir konuyu bilme isteğinden yola çıkan, belli bir amaca yönelen bir bilgi edinme ve yöntemli araştırma süreci. Genel geçerlik ve kesinlik nitelikleri gösteren yöntemli ve dizgesel bilgi. Evrenin veya olayların bir bölümünü konu olarak seçen, deneye dayanan yöntemler ve gerçeklikten yararlanarak sonuç çıkarmaya çalışan düzenli bilgi, ilim.

Biçim : Herhangi bir şeyin benzeri. Sanat ve edebiyat eserlerinde dış görünüş, form. Yakışık alan şekil, uygun şekil. Tarz. Şiirlerin kuruluş ve uyak düzenlerine göre olan dış görünüşü, şekil. Disket vb.nin bilgisayarda kullanılabilir durumu. Yazı ve simgelerin bilgisayarda kullanılmaya elverişli çerçevesi, düzeni, format. Bir nesnenin dış çizgileri bakımından niteliği, dıştan görünüşü, şekil, eşkâl. Biçme işi.

Yapı bilgisi : Kelimelerin yapısını, türeme yollarını ve çekim biçimlerini içeren bilgi, şekil bilgisi, yapı bilimi, morfoloji.

Yapı : Barınmak veya başka amaçlarla kullanılmak için yapılmış her türlü mimarlık eseri, bina. Bir hücrede, bir dokuda, karmaşık oluşumlu bir organizmada elemanların düzeni. Ögeleriyle somut bağımlılığı olan bütün. Bütünün bir araya getirilişinde uyulan dizge, strüktür. Yapma, oluşturma, ortaya konulma, meydana getirme. Yapılmakta olan konut, yol, köprü vb. inşaat, konstrüksiyon. Canlı bir varlığın ruh veya beden özelliklerinin tümü, bünye, strüktür. Parçaları ve ögeleri arasında yasaya uygunluk, durağan bağlar ve karşılıklı ilişkiler bulunan dizge veya bütün, strüktür.