Ortakapı nedir, Ortakapı ne demek

Ortakapı; Tarih, Yerleşim Merkezi alanlarında kullanılan bir kelimedir.

Tarih terimi olarak anlamı:

Konaklarda, harem dairesi ile selâmlık dairesi arasındaki kapı.

Topkapı sarayının ikinci kapısı.

Gezilecek Görülecek bir yer olarak anlamı:

Bitlis ilinde, Sarıkonak nahiyesine bağlı bir bölge.

Ortakapı anlamı, kısaca tanımı

Orta : Bir şeyin kenarlarından merkeze doğru yaklaşık olarak aynı uzaklıkta olan yer. İyi ile kötü arasındaki durum. Öğretimde, öğrencinin değerlendirilmesinde geçer not ile iyi arasındaki derece. Yeniçeri Ocağında tabur. Çankırı iline bağlı ilçelerden biri. Her iki yanında kendi türünden aynı nitelikte nesneler, durumlar bulunan. Ne büyük ne küçük, midi. Bir şeyin eşit olarak ayrılabileceği bölüm. Bir olayın, içinde gerçekleştiği yer. Sorunların çözümünde aşırılıklardan kaçınan, ölçülü bir yöntem izleyen. İki karşıt nitelik veya durum arasında bulunan, tutarlı, ılımlı, vasat. Futbolda oyunculardan birinin, topu, kale ağzında duran arkadaşlarına havadan yollamak için yaptığı vuruş. Başlangıcı ile bitimi arasında eşit uzaklıkta olan süre. Ne uzun ne kısa, midi. Defterde, bir araya getirilmiş belli sayıda yaprakların oluşturduğu bölümlerden her biri. Orantı

 

Ortak : Birlikte iş yapan, ortaklaşa yararlarla birbirlerine bağlı kimselerden her biri, şerik, hissedar, partner. Birden çok kimse veya nesneyi ilgilendiren, onlara özgü olan, onların katılmasıyla oluşan, müşterek. Kuma.

Topkapı sarayı : Osmanlı padişahlarının oturdukları, İstanbul'da Sarayburnu sırtlarında kurulmuş olan saray.

Sarıkonak : Adana ilinde, Çatalan bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Bitlis ili, Sarıkonak nahiyesine bağlı bir bölge. Erzincan şehri, İliç ilçesi, merkez bucağına bağlı bir bölge.

Konaklar : İçel şehri, Yenice bucağına bağlı bir yer. Tunceli ilinde, Akdemir bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi. Tunceli ili, Ovacık ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim bölgesi.

Selamlık : Saray, köşk veya konaklarda erkeklere ayrılan bölüm, harem karşıtı. Osmanlı padişahları cuma namazını kılmak için camiye giderken yapılan tören. Tüm kirişlerin altına konan evin ön duvarındaki uzun, ince kiriş : Selamlık çok ince. (Mimarlık) Eski konaklarda erkeklerin oturduğu ve erkek konukların alındığı bölüm. a. bk. harem. Eski saray ve konaklarda erkeklere ayrılan bölüm. [Bakınız: cuma alayı].

Selamlı : İçel kenti, Mut belediyesi, merkez nahiyesine bağlı bir bölge. Kırıkkale şehri, Balışeyh ilçesi, merkez nahiyesine bağlı bir yerleşim birimi. Malatya şehrinde, Arapgir ilçesinde, merkez nahiyesine bağlı bir bölge.

Topkapı : Erzincan ilinde, Dutluca nahiyesine bağlı bir yer.

İkinci : İki sayısının sıra sıfatı. Sırada önem bakımından birinciden sonra gelen. Birinciden sonra gelen kimse veya nesne. Yeni, bir başka. Değer ve kalitece birinciden sonra gelen.

 

Nahiye : Bucak. Bölge.

Bitlis : Türkiye'nin Doğu Anadolu Bölgesi'nde yer alan illerinden biri.

Kapıs : Karpuz.

Selam : Bir kimseyle karşılaşıldığında, birinin yanına gidildiğinde veya yanından uzaklaşıldığında kendisine söz ve işaretle bir nezaket gösterisi yapma, esenleme, merhaba.

Daire : Konut olarak kullanılan bir yapının bölümlerinden her biri, kat. Bir yapı veya gemide belli bir işe ayrılmış bölüm. Soyut kavramlarda belli sınır, ölçü. Bu kuruluşların içinde çalıştıkları yapı. Belirli devlet işlerini çevirmekle görevli kuruluşlardan her biri. Bir çemberin içinde kalan düzlem parçası. Saz takımında usul vurmaya yarayan tef.

Bölge : Sınırları idari, ekonomik birliğe, toprak, iklim ve bitki özelliklerinin benzerliğine veya üzerinde yaşayan insanların aynı soydan gelmiş olmalarına göre belirlenen toprak parçası, mıntıka. Vücut yüzeyinde sınırları belli herhangi bir bölüm, nahiye.

Bitli : Üstünde bit bulunan. Cimri.

Harem : Saray ve konaklarda kadınlara ayrılan bölüm, selamlık karşıtı. Karı, eş. Bu bölümde oturan kadınların hepsi.

Sarık : Sarılarak meydana getirilen başlık. Kavuk, fes gibi bazı başlıkların üzerine sarılan tülbent, şal vb.

Bağlı : Bir bağ ile tutturulmuş olan. Gerçekleşmesi bir şartı gerektiren, vabeste. Kapatılmış olan, kapalı. Halk inanışına göre, büyü etkisiyle cinsel güçten yoksun edilmiş (erkek). Bir kimseye, bir düşünceye, bir hatıraya saygı, aşk vb. duygularla bağlanan, sadık, tutkun. Bir kuruluşun yetkisi altında bulunan. Sınırlanmış, sınırlı.

Konak : Büyük ve gösterişli ev. Kundak çocuklarının başlarında görülen kepek tabakası. Araba veya hayvanla bir günde alınan yol. İzmir iline bağlı ilçelerden biri. Gözde oluşan ince tabaka. Vali, kaymakam gibi yüksek dereceli devlet görevlilerinin resmî konutu. Yolculukta geceyi geçirmek için inilen, konaklanılan yer. Konakçı.

Diğer dillerde Ortakapı anlamı nedir?

Osmanlıca Ortakapı : babüsselâm